Çopur

"Heybesinde yılan
işaretleri,
Baldıran zehiri
yüzüğünün içinde
ve yanında
kav taşıyan ben;
tekinsizim size göre
ibret için
yakılması gereken."

Metin Altıok


Bugün 9 Temmuz. Yedi günlük yaşam mücadelesine teslim olan ustanın yitip gittiği gün. Sivas'ı belki öngörüsüyle kaleme alıp " Yakılması Gereken " biri olarak yaşayan Felsefeci, Şair, Ressam, Öğretmen Metin Altıok'un yaşama veda günü.

Elinden düşürmediği filtresiz sigarası ve o dizeleriyle gittiği gün. Haziran'ın son günlerinde Bilkent Üniversitesi'nde bir kulüp açılışında misafirimizdi kader arkadaşı Behçet Aysan ile. Ayrılık vakti gelip çatınca bir toplu resim çektirdik ve hoca " Çocuklar ya, sivas'dan dönünce bi rakı içelim beraberce " dedi. Şerefle kabul ettik ve dönmesini bekledik. Hala da bekliyoruz be hocam. Bir duble rakı sözünü...

Arjin Efruz

Bazı raslantılar vardır kırar insanı, yerle bir eder.

Metin usta'nın şu dizeleri gibi..

ölümü tastamam ezberledim de geldim,
dilimde bu buruk türkü tadıyla
bilmem ki burdan nereye giderim.

sonunda kendime bir top yangın edindim,
soluğumla besledim dudağımın ucunda.
ömrümün külüydü savrulan hep ardımda,
örterek yavaş yavaş bıraktığım izleri
yanmış bir günün sürüklenen kanatlarıyla.
koştum, durmadan koştum o küçük yangınımla,
adımın çaresiz kıyılarında kendi göğümü bulmaya.



O bizim hüzünlü şairimizdi ve verimli bir ustaydı.

2 Temmuz'da Madımak'ta yakılanlar arasındaydı. Yazık ki şair bir hafta daha direndiği ölüme yenik düştü.

İnsanlığın Sivas'ta yenik düşmesi gibi...

2 Temmuz denilince aklıma hep o yakılan, gözleri oyulan, sazı kırılan ozan heykeli gelir ve bir de Hasret, bir de Metin, bir de Müslüm, bir de Koray, birde...bir de...

Hala hesabı ödenmemiş bir seri cinayet...

Hesabı sorulmadıkça da, bu halk bir gün hesabını sormadıkça kirlenen, tecavüz edilen vicdanı hep kanayacak ve bir gün öylesine kokuşacak ki.

O kokuşma başladı bile...