Devrim06

canlar her seçim öncesi oldugu gibi ülkemizde büyük potansiyele sahip olan aleviler seçimin birincil unsuru durumuna getiriliyor. her siyasi parti özellikle alevilerin yoğun yaşadığı yerlerde alevi aday cıkarma telaşesi içine giriyor. samimiyetsizlikleri zaten sadece alevilerin yoğun yaşadığı yerlerde alevi aday göstermelernden belli oluyor. biz alevilerde genel olarak bu ucuz numaralara her nedense sürekli kanıyoruz.
konuyu acmamdaki sebep , popüler oalrak son secimde öne cıkan partilerin alevi aday göstermelerini, (CHP,MHP,AKP) değerli alevi şahıslarımızında bu patilerden aday olmasını alevi gencliği ve aydın gencler olarak nasıl yorumluyorsunuz. doğalmıdır, olmalımıdır, olmamalımıdır, ne yapmak gerekir??

Devrim06

2007 yani genel seçim öncesi konu ile ilgili bir yazı buldum paylaşmak istedim (aktüel bakış)

Birçok parti Alevi toplumundan destek alabilmek için listelerinde Alevi adaylara yer vermeye hazırlanırken, milyonları bulan Alevi kitlesi üzerinde yürütülen kavga giderek büyüyor. AKP, MHP ve DP gibi partilerin Alevilere yönelmesi ve bazı Alevi gruplarının milletvekili adaylığı için bu işbirliğine yanaşması büyük tepki topluyor. ‘Aleviler ve Siyaset’ konulu sempozyumun sonunda yayınlan bildirgede, bu partilerle işbirliği yapan kesimler için Hacı Bektaşi Veli’nin ‘evdeki düşman’ tanımlaması kullanıldı. Bildirgede, CHP ve DSP’nin sağladığı işbirliği yetersiz bulunurken, sol, sosyal demokrat ve sosyalist partilere bir araya gelme çağrısı yapıldı.

Türkiye’de Alevi nüfusu ve seçmenleri hakkında gerçek rakamlar tam olarak bilinemezken, seçim öncesi siyasetin sağında ve solunda milyonları bulan Alevi seçmene büyük bir yönelim yaşanıyor. Başbakan Erdoğan seçimlerde mutlaka Alevi adaylara yer vereceğini açıklarken MHP de Alevilerin yaşadığı illerde örgütlülüğünü arttırmak için yeni yöntemlere başvuruyor. DYP ve ANAP’ın birleşmesinden ortaya çıkan DP listelerinden de çok sayıda Alevi adaya yer verilebileceği belirtiliyor.

‘SEÇİMLER ÇÖZÜM OLABİLİR Mİ?’

Bir süre önce Alevi Bektaşi Federasyonu yöneticileri de siyasi partilerin kontenjan sağlaması halinde destek verebilecekleri mesajını vermişti. ABF yöneticileri MHP ile de işbirliği yapabileceklerini ifade edince büyük tepki toplamıştı. ABF’nin bu tavrına itiraz eden Pir Sultan Abdal Kültür Derneği ise Alevilerin iradesinin pazarlanamayacağı görüşüyle, Alevi örgütleri ile Alevi aydınları buluşturmak için hafta sonu Ankara’da iki günlük bir sempozyum düzenledi.

İki gün süren sempozyumda tanınmış Alevi aydın ve önderlerinin içerisinde yer aldığı “Aleviler ve Siyaset” konulu sempozyum düzenlendi. Yoğun tartışmaların ardından sona eren sempozyumun sonuç bildirgesi ‘Aleviler ve Siyaset Konferansı Düzenleme Kurulu’ tarafından açıklandı. “Ülkemizde ve dünyamızda şu yıllarda yaşamakta olduğumuz bunca kötülüğe 2007 Genel Seçimleri bir çare olabilir mi?’’ sorusuna yanıt aranan konferansta, yoğun tartışmaların ardından yayınlanan sonuç bildirgesinde, seçim öncesi Alevilerin tercihlerini yansıtacak önemli açıklamalar yer aldı.

VAGON ALEVİLER!

Alevi toplumumun yaşadığı sorunlar ve bu sorunların çözümüne yönelik taleplere yer verilen bildirgede, Alevilerin kimliklerinden ötürü yaşadığı sorunların yanısıra asıl olarak demokrasi, laiklik ve emek sorunlarıyla karşılaştığına dikkat çekildi. Bildirgede, Alevi toplumunun özgürleşmesinin bu sorunların çözümüyle doğrudan bağlantılı olduğu ifade edildi. Bu sorunlara karşı Alevi örgütleri ve Alevi aydınları ortak bir program yapmamakla eleştirilirken, Cumhuriyet mitinglerine katılım sırasında Aleviler arasındaki görüş ayrılığına dikkat çekildi. Bildirgede şu ifadelere yer verildi: “Bir şehirde on gün önce ‘Türkiye Laik Değildir, Laik Olacak’ diyebiliyorlarken, bir başka şehirde ‘Türkiye Laiktir, Laik Kalacak’ diyebilenlerin peşlerine ‘vagon’ olabilmektedirler.”

Alevi kimliğinin tanımlanmasında ortaya çıkan görüş ayrılığının Alevi toplumunu zayıflattığına dikkat çekilen bildirgede, “Aleviliğin ne olduğuna dair, en azından büyük çoğunluğun katılabileceği bir tanımlamada hemfikir olunamaması nedeniyle; farklı çizgiler oluşmuş, farklı yaklaşımlar gelişmiş, bu ise gücün parçalara ayrılmasına ve zayıflamasına neden olmuştur. Aleviler, Alevi örgütleri; kendilerine bunca acılar yaşatan daha da ötesi, yok sayan, inkâr eden; devlet ve onun siyasi partileriyle ilişkilerini yeniden değerlendirmek, dost ve dost olmayanları iyi belirlemek zorundadırlar” denildi.

‘CEMEVİ CAMİİNİN ALTERNATİFİ DEĞİLDİR’

Alevilerin, Sünni halkla bir sorunu bulunmadığına vurgu yapılan bildirgede, “Barış içinde aynı kaderi paylaşarak yaşamak, saygı göstermek ve saygı görmek haklarıdır. Cemevi, caminin alternatifi değil, Alevilerin ibadethanesidir” denildi. Bildirgede, Alevilerin siyasette ‘acemi’ olduğu belirtilerek, şöyle denildi: “Örgüt oluşturmak, seçime girmek, yönetim erkini elinde bulundurmak gibi konularda; siyasete hakim olan çoğunluğun elinde, çoğu zaman, herhangi bir motif olmakta ve bir türlü belirleyen, karar veren, yöneten düzeyine ulaşamamaktadırlar. Aleviler üzerinde uygulanan red, inkâr ve asimilasyon politikalarının sona erdirilmesinde; dış dinamiklerden ( örneğin Avrupa Birliği) daha çok, ülke dinamiklerine görevler düşmektedir. Bu anlamda, Kürt sorununu Türk yurttaşlar, Alevi sorununu Sünni yurttaşlarca kendi sorunları gibi algılamadıkça, çözümüne zor olacak ve zaman alacaktır.”

‘EVDEKİ DÜŞMAN’ BENZETMESİ

Yüzde 10 seçim barajı nedeniyle Kürtlerin iradesinin parlamentoda temsil edilemediğine vurgu yapılan bildirgede, seçim sisteminin değiştirilerek çok partili sisteme geçildiği dönemde uygulanan ‘milli bakiye’ sistemine dönülmesi istendi. Siyasi partiler demokratikleşmedikçe, Türkiye’nin demokratikleşemeyeceği belirtilen bildirgede, şu görüşlere yer verildi: “Alevilerin sorunu bir demokrasi sorunudur. Bu seçimler; ümit ediyoruz ki, bu açmazları görmenin bir başlangıcı olabilir. Aleviler, kendilerine şirin görünüp, onları anladıklarını, sorunlarını çözeceklerini vaat eden; ancak bunların ne olduğunu ve nasıl çözeceklerini, parti programlarına, seçim bildirgelerine açık açık yazmayan, yazmış olsa dahi seçim sonrası çabukça unutan siyasi partilerin bu samimiyetsiz tutumlarının farkındadırlar.”

Bildirgede, AKP ve MHP’den aday olan Alevi kökenli kişilere yönelik sert eleştirilere de yer verildi. Alevi olduğunu iddia ederek bu partilerden aday olan kesimlere ‘ev içindeki düşman’ tanımlaması yapılırken şu uyarı yapıldı: “AKP’den, MHP’den, başlayarak ırkçı, milliyetçi, gerici partilerden aday olan; “Alevi Aday” olduğunu iddia edilen kişilerin, adlarının önlerinde “Dede” gibi, “Alevi Araştırmacı” gibi hangi sıfat olursa olsun; bu kişilerin aslında kimler olduklarını Hünkâr Hacı Bektaş Veli, 700 yıl öncesinde tanımlamıştır. Hünkar der ki : ‘Ev içindeki düşmandan kork.”

‘CHP-DSP İTTİFAKI YETERSİZ’

CHP-DSP işbirliğinin yetersiz olduğu vurgulanan bildirgede, “Şeriata, emperyalizme, ırkçılığa, şovenizme, savaşa, darbelere ve muhtıralara karşı mücadelede, bir tek kum tanesine dahi ihtiyacımızın olduğunu düşünüyoruz. Bu güçbirliğinin adı CEM olacaksa, biz o CEM’de her hizmete hazırız” denildi. Bildirgede, “Tüm ezilenleri, tüm sömürülenleri, tüm hak ihlallerine uğrayanları kucaklayacak bir perspektifle, tüm sosyal demokrat, sol, sosyalist, komünist partileri, gruplar ve çevreleri, önümüzdeki seçimde birlikte davranmaya davet ediyoruz” çağrısı yapıldı.

ANF NEWS AGENCY

ali özdemir

Zamanlaması açısından yerli yerinde bir konu. Ne iyi etmişsin. Ancak çetrefili de bir konu. Birkaç kişisel deneyimle beraber katkıda bulunmaya çalışayım.


Siyasi partiler öncelikle her konuda samimiyetsiz, sadece aleviik konusunda olsa keşke.
Siyasetin bilim olduğu, matematiğinin olduğu kuşkusuzdur. Dolayısı ile kendine özgü gelenekleri ve evrensel yöntemleri de var.

Türkiyedeki durum ise dünyaya göre biraz daha ardan yoksun, olumsuz karakterli fütursuz oturtulmuş halde.
Fütursuzluğun ilk nedenini çok hızlı ve suni gelişip değişen gündemin, ortalama bir insanın hafzalasının tahammüllünü zorlayan, sürekli gerginlik, kavga, anlaşmazlık-uzlaşmazlık ekseninde devam eden memleket hayatımızın; bireylerde yarattığı umutsuzluk yılgınlık, en nihayet sürekli hafıza kaybı haliyle tahakkuk olması şeklinde izah edebiliriz.
Bu durum yukarıda andığım arsızların, omurgasızların ekmeğine yağ sürüyor.

Nasılsa unutan birine birilerine söz versen bunu manifestolaştırsan ne yazar. Sözverdiğin konular en iyi ihtimalle bir sonraki seçim dönemine kadar hatırlanmayacak. Nefis...

Ayrıca bugünlerde -düne kadar muhalefet edenler de dahil olmak kaydıyla- rejimi müdafaa etmek zaruriyeti şart hale getirilmiş: bundan da olmayalım fikri kitlelere yerleştirilmiştir. Daha demokratik daha insani taleplerden neredeyse vazgeçilmiştir. Hal böyle olunca mesele sorunların çözümü taleplerin,hakların teslimi olmaktan çıkmıştır. Zira günün şartları itibariyle sistem buna müsaade edememektedir. Dünya hayatı açısından egemenlerin yarattığı paradoks
Bizim kadroların veya liderlerin akli yetenekleri ve bölgeye hatta milli misaka sıkıştırılmış zımni hareket kabiliyetleriyle çözülebilir olmaktan çıkmıştır. müdahale edemeyeceğiniz bir dış dünya ona bağımlı ekonomik-askeri şartlar ortadayken doğal sonuç olarak bu partilerin meselesi idealler olmaktan çıkmıştır. İdeale kahramana prim verilmemektedir.
Şu halde mesele ne olursa olsun seçim kazanmaktır. Çünkü mesele kişiseldir yani egodur, yani itibar ve servettir. İdeal olmayınca geriye bunlar kalmıştır.

İlk satırlarda andığım siyaset biliminin matematiğiyle felsefesiyle bir kenara bırakıldığını, ego, itibar ve servet sonucuna göre formüle edilir hale geldiğini yazabiliriz.
Artık bu yolda her şey mübahtır. Parti yöneticileri herkesi, her fikri, mezhebi, ırkı araç olarak göreceklerdir artık. Özellikle seçim zamanlarında oluşan bu puslu hava çok zaman yüzünü göremediğimiz bezirganlar için mükemmel bir Pazar yaratacak haliyle. Bunların bazıları
Alevileri temsilen ortaya çıkacak, birileri bu temsiliyeti redederek ortaya çıkacak derken herkes pazarda kendi malına biçtiği değeri tahsil edecek.

Kendi referansımız üzerinden değerlendirdiğimizde ise; beklenmedik partilere üye olanların, buralara oy verenlerin, hatta aday olanların beni kırdığını yazabilirim, duygusal olarak değerlendirince. Düşman olarak değerlendirmek içimden gelmiyor.
Çünkü tüm suçu onlara yükleyemeyeceğimizi düşünüyorum.

Ancak bu kırgınlığa rağmen iki tane avantaj sağlayabileceğını da gülerek yazabilirim. Bunlardan ilki: Alevilerce asırlardır kabul gören çağdaş, ilerici sol gelenek kitlenin tamamının hedef olmasına neden olagedi. Dikkat gerici olalım demiyorum. Bilinen tarihin çeşitli dönemlerinde topluca isyanla anıldık. Memleket sağcı-solcu şeklinde kamplaştığında hepimiz solcuyduk. Çoğumuzun angajmanları vardı. En az sempatizandık. Tüm örgütlerde en çok biz vardık. O günlerde bize özgü yabancı değil deyimi çok ta geniş karınlıydı üstelik. Şimdilerde neredeyse bizbize kaldık. O dönemin alevi olmayan liderleri şimdi sermayedar ve geçmişte bize düşman kabul ettirilenleriyle hısım akraba. Geçmişin tüm hasmane duyguları da hala bize besleniyor üstelik. Bir arada duramayan bizlerden bazılarının sağa kayması
Kitlenin tamamı üzerindeki düşman yaftasının indirilmesine hizmet edebilirmiş gibi geliyor bazen. İlk bakışta biraz salakça olduğunu ben de fark etmiyor değilim ama....

İkinci ve asıl önemli neden ise:

Hepimiz ilericiyiz çağdaşız ya bugünün yutturmacacı sosyal demokratlarına mecburmuşuz gibi algılanmamıza neden oluyor bu. Şımarıyorlar bizi garanti, elde var bir, çantada keklik görüyorlar. Öyle görmemeliler. İstemediğimiz, kırıldığımız halde ‘’evdeki düşmanlar’’ bunların hizaya gelmelerine terbiye edilmelerine hizmet edebilirmiş gibi geliyor.

Çoğumuzun duyduğunu sandığım bişey:
Deniz Baykal son aleviİstanbul il başkanını görevden alırken alevi ve kürt partililerini kastederek
-Bu partide artık kırmızı gravat takanlarla pos bıyıklılara yer yok, demişti.
Öyle de oldu. Yakın kadrosunda son zamana kadar bir iki kişi hariç alevi kimse yok. Chp nin içindeki ve oyverenleri arasında en geniş kitle biz aleviler yine yönetilen olduk. Son üç dönem
Parti içi seçimlerde en çok oyun alevi üyelere oynandı. Hatta İstanbul sarıyerde 800 civarında alevinin parti içi seçme ve seçilme hakkı elinden alındı. O günlerde işittiğimiz bazı hakaret içerikli lakırdılardan dolayı tavır koyuncada önce sarıyerde sonra dgm de yargılanıp birde hapsaneye konuldum. Pek çok olay oldu. Kardeşim, müsayibim ve 14 sıradan arkadaşımla beraber çete kurmaktan ve yönetmekten yargılandık Bir sürü iftiraya maruz kaldıktan epey sonra aklanarak berat ettik. Hala daha chp ile mahkememiz devam ediyor.
Başka bişey dememe gerek kalmadı sanırım.

Devrim06

sevgili ali cok güzel yere değinmişmissin , bahsettiğin kısım dsanırım kaba tabirle dostun gülü misali bisey, yılardır en büyük kitlesi aleviler olan partinin davranısı bu . aslında benim burda asıl vurgulamak istediğin diğer iki parti idi ancaks en daha güzel bir noktadan girmişsin. diğer iki parti safında olmak, dostun gülünün yaralamasından yani çaresizlikten olabilirmi yani???

ali özdemir

Sevgili DEVRİM,

Diğer iki partinin safında olanların, onların tabanından seçilmeye çalışanların çaresizlikle yeni bir zemin yaratmak kaygısında olduklarını düşünmüyorum.
Daha çok kişisel bekaaları için onlardan etiketsel (dikkat! kimliksel demedim çünkü kimliğinizle anılmak bilinç işidir, savunulması gerekir, bu sağ partilerde ise farklılığınıza geçici bitahammül gösterilebilir; kimliğinizle ve onun gerekleriyle buralarda var edilmezsiniz, işi bittiğinde oyun sahalarının dışına atılırsınız. Siyaset yapıp menfaat elde etmek isteyenlerden alevi bile olsalar bu kadar omurgalı olmalarını bekleyemeyiz.) farklılıklarını onların hizmetine sunup, oralara taşınma imkanı bulunmayan oyları kanalize edebileceklerine inandırmaya çalışırlar. ancak birazcık tanıyorsam bizi bu da tutmaz, tutmayacaktır. Yerel seçimlerde seçmenlerin, siyasi tercihlerinden çok adaya göre oy kullandıklarını biliyoruz. Ama bu biçimde sağa kayacak alevi oyunun örneğin istanbul için birkaçbin i geçeceğini sanmıyorum.
Reha çamuroğlu ne kadar oy katmıştır akp ye. Bunu kendileri de biliyor. Yanılmıyosam ist. m.vekili. Alevi yoğun illerden aday yapsalardı ya. Yahut izzettin dedyi büyükşehirlerden birinde aday göstersin akp bakalım kaç oy alacak.
Çaresizlik aslında geriye kalan geniş kitlemiz için var. Örneğin ben ve ailem çorum, maraş katliamlarındaki tetikçilerin, sivas alçaklığındaki katillerin esasını oluşturdukları partilere -bırakalım üyelik, adaylık- nasıl oy verebiliriz. İlk algılamada sosyal demokrat partiler günahsızmış gibi sonuç çıkarılabilir ancak kastım bu değil. Vefakat geriye bi bunlar sos.dem.par. ler kalıyo. Evet yazıkki onlarda muhtemelen böyle analiz ediyorlar durumu.
Bu durumumuza iyiden iyiye hakimler ve bunu yapıyorlarken nasıl dost kabul edebiliriz, nasıl gülünden bahsedebiliriz bilmiyorum.

Mümkün olsa da aleviler topyekün seçimi boykot edebilse. Bi düşünsene chp nin halini.
Deniz bey bırakalım gen. bşk., m.vekilliği encümen bile seçilemez. M. Sevigenin fiyat tarifesi Kenyanın da altına düşer. Besim tibuk kadar oy ya alı ya alamazlar.

Sevgiyle can.

harrem

Hızla iki kutuplu bir ülkeye doğru gidiyoruz Bir tarafta iktidar partisi diğer tarafta ise onun gölge partisi gibi bir muhalefet.Farklı taraflarda aynı işleri yapıyorlar.Hoş ne kadar farklı taraflarda olduklarıda bir tartışma konusu.Nedense sadece seçim zamanı bu ülkede alevilerin yaşadığı aklıllarına geliyor.Daha doğrusu burda güçlü bi oy kaynağı olduğu.Bu insanlar kimdir,sorunları nedir,eksikleri nelerdir kimse akıl etmiyor diğer zamanlarda.Bu kıskaçtan kurtulmanın bir yolu yokmudur? Elbette vardır.Çözüm bir olmada bize ait bizden bir parça olan bir parti veya teşkilatlanma.Kimsenin çıkarına değil sadece ve sadece alevi haklarına hizmet eden bir oluşum.Geç değil Zor hiç değil sadece istemek ve harekete geçmek yeterlidir."Kurtuluş yok tek başına ya hep beraber ya hiçbirimiz."