Devrim06

Ağzımız köpürmeden, trafikte kavga etmeden, oruç tutmayanları pencerelerden atıp ölümüne neden olmadan, sigara içen, simit yiyen, içki içenlere küfür kötü söz etmeden, reklamını yapmadan, “EY AHALİ BİZ ORUCUZ” demeden, davul çalıp-minarelerden bağırmadan;

Yas tutuyoruz…

Ramazan geldiğinde, dini kullanmak için amansız bir yarışa giren ve hiçbir riyakârlıktan geri durmayan medyamız görmese de, TRT’miz AKP-RT haline geldiği için matemimizi umursamasa da, içinde bulunduğumuz 26 Kasım-8 Aralık günlerini kapsayan on iki gün, Alevi-Bektaşiler için büyük bir üzüntüyle anımsanan Kerbela Katliamının 1331. yıldönümüdür.

Dünyanın dört bir yanında ve Türkiye’mizde milyonlarcayız; orucuz; yastayız…

Sevap için; Cennet, huri, gılman, cariye, harem, saray ve debdebe için değil; başta İmam Hüseyin ve 72 şehid-i şüheda için, insanlığın acıları için, Dersim, Sivas, Çorum, Maraş, Gazi, Ümraniye için, mazlumlar ve hakları gasp edilen, zalimin elinde inleyen tüm insanlık âlemi için ve kendi acılarımız için;

Orucuz; yastayız… Sessizce…

Davul çalmıyor, çadır kurmuyoruz. “Oruç tutuyoruz” diyerek belediyeyi, devlet hazinesini, beyt-ül mali yağmalamıyoruz; yetim hakkını, rızasız-haram lokmayı günah biliyoruz. Evlerimizde, derneklerimizde, kendi ellerimizle yaptığımız, anamızın ak sütü gibi helal olan cemevlerimizde toplanıp, muhabbet ediyoruz. İmam Hüseyn’i, yitiklerimizi, kayıplarımızı, kafirin ateşlere atıp yaktığı canlarımızı anıyor, üzülüyor, göz yaşı döküyor; Yezid’e, Muaviye’ye, Yavuz’a, İskilipli Hocalara, Ebu Suudlara, Kuyucu Muratlara ve günümüzün Yezidlerine lanet okuyoruz.

***
Bu elim olayda İslam Peygamberi Hz. Muhammed’in sevgili torunları İmam Hüseyin, sevgili evlatları ve O’nun haklılığına inandıkları için yanında bulunan insanlar, Emevi Halifesi Yezit’in kastı sonucunda öldürüldüler.

Düştü Hüseyn atından Sahra-yı Kerbela'ya,
Cebrail git haber ver Sultan-ı Enbiyaya.

İslam Halifesi Muaviye oğlu Yezid, İslam Peygamberinin: “Hüseyn bendendir, ben Hüseyn’denim; Allah Hüseyn’i seveni sevsin, sevmeyeni helak etsin” dediği Hüseyn’i, eş ve çocuklarını, yakınlarını, Onu seven, inanan ve yolundan gidenleri acımasızca katletti. Katliam bununla da sınırlı kalmadı; suç, suçluya değil suçsuza yüklendi: Acı, acıyı verenden değil, acıyı çekenden, baskı, baskıyı yapandan değil, baskıya uğrayandan soruldu. Binlerce yıl, bu acının dinmesine yetmedi: Tazelendi, büyüdü, çoğaldı ve giderek insanlığın unutulmaz acılarından biri oldu. Alevi-Bektaşiler acılarını dile getirmek için ağıt türünün en anlamlı örneklerini Kerbela olayına hasrettiler.

Katliam, İslam Peygamberinin soyunu hedef aldı. Katliamı düzenleyen ve bu amaçla Kerbela üzerine asker gönderen Muaviye oğlu Yezittir! İşte bu nedenledir ki, Alevi-Bektaşiler binlerce yıldır Muaviye, Yezit, Mervan, Şimir, Mülcem’lere ve bunların soyuna lanet ederler...

Alevi –Bektaşilerin nefret ve laneti Muaviye, Yezit, Emevi ve Küfe’li anlayışınadır! LANET OLSUN! Emevi iktidar anlayışının, günümüz iktidar anlayışıyla ya da Sivas, Çorum, Maraş, Gazi katliamlarını gerçekleştiren ve arkasında duranlarla bir zihniyet ilintisi olabilir mi? Bizim esirgememize karşın, kendilerini o anlayışla ilişkilendirerek, Alevilerin hak ve eşitlik istemlerine bu nedenle yasak koymuş olabilirler mi?

Yezid, Peygamber soyuna su vermedi; bunlar da hakkımızı vermiyor!

Ehlibeyt yası tutan insanlığın acısını paylaşıyor, aşk-ı niyaz ediyorum.

Murtaza Demir

HURUFİCAN-ERZİNCAN

Edebiyat ve ajitasyon sonrası ayn-ı düşünce platformumdaki bireylere alkış!!!!
Düzen anlayış değerler yargısı belirlenmişken bunu hep aynı biçimde ısıtmak neden!!!
Geliştirmek zamansal uyumunu sağlama İnanç temelli sınıfsal mücadele arkasından koşanlar hangi biçim ve kategoride olduğunu anlayarak kelam etmek daha yakışır olsa gerek.
Bu düzeyde bir devinim oluşumu bize günümüzde yarar sağlarken hale aynı lafları ve ötekileştirmeye devam mantığını neyi körükler. Diğerinden farkın ne diye adama sorarlar?
Gerçek olanda budur.