Ünsal Öztürk

BAKİ-FANİ DÜNYALAR VE BAŞKÖYLÜ HASAN EFENDİ

Ta baştan beri insanın hikâyesi ikiye ayrılır. Bu hikâyeler “yer gök yok iken…” diye başlamaktadır. Hikâyeler deryalar üzerine kuruludur. Sırrı saklamak isteyenler kendi anlatımlarıymış gibi başkalarının anlatımlarını aktarırlar. Anlatımların gizli yerlerine de kendi düşüncelerini koyarlar.

İnsanın hikâyesi insandan sonra başlamıştır. Hikâyeyi anlatan yine insandır.
… Nur deryasından Hakk kapısını haklayarak dünyaya gelip emeklemeye başladığında ışıkları gördü. Yer gök yok idi, iki derya var idi. Bu deryalar birbirlerini yaratmamışlardı. Vardılar. Ne zamandan beri var olduklarını bilen yoktur. Bu deryalar ak nur deryası ile kara zulumat deryasından oluşuyorlardı. Birbirlerine gidecek yolları yoktu. Bazı insanların gözleri perdelidir. O kadar ki gözlerinde kara zulumat perdesi olanlar ak nur perdesini kara zulumat olarak görürlerdi. Zulumat deryasından gelenlerin ışığı nardı, gözlerinde kara perde olduğu için gerçeği, hakikati göremezlerdi. Bu yollardan biridir ve gele gele on sekiz bin âlem, yetmiş iki millette ispat olunmuştur.

Yer gök yok iken, iki âlem var iken, henüz dünya yok iken bir gün ışık varlığı âleminden kara zulumat deryasına bir ışık varlığı düştü. Işık varlığı kara sudaki çamura bulandı, ışık varlıklarını yitirdi. Yaratılan bu dünya zulumat deryasında mevcuttu ve yer de bu perde üzerindedir. Bu anlatılanların Hakk erenlerinin Yol’uyla bir ilişkisi yoktur. İki ana yolundan Havva yolunun hikâyesidir. Geldi zulumat, gitti zulumat…

Yer gök yok iken ışık nur deryası ile kara zulumat deryası yan yana idiler. Havva yolunda dünya kara zulumat deryasından yaratılmıştır. Adem ve Havva da yerin çamurundan yaratılmıştır. Zulumat deryasından yaratılan bu dünyaya fani adı verilmiştir. Adem’e gelinceye kadar da bin defa zulüm ile dolmuş ve boşalmıştır.

Fani dünyasının yanında bir dünya daha vardır ki bu dünyaya baki dünyası denilmiştir.

Yer gök yok iken yan yana olan iki deryadan nur deryasından gelenler var yolu ile gelenlerdir. Bu derya da ikiye ayrılmaktadır. Biri rahmet deryasıdır, diğeri nur deryasıdır. Yer gök yok iken bu deryalar da yan yana idiler ve birbirlerine gidecek yolları yoktu. Onların da arasında perde vardı. Rahmet nur deryasındakilerin yolları Hakk üzerineydi. Ervahi nur olanlar dünyaya gelinceye kadar var yolu ile önce Kubbeyi Rahman’a geldiler. Kubbeyi Rahman’a gelmeleri Hakk’ın emri ve rızasıyladır. Nikahları Hakk divanında kıyılmıştır. Hakk’ın emri ve rızasıyla gelenler daha dünyaya gelmeden Kubbeyi Rahman’da cem oldular. Cem olanlar bacı kardeş oldular. Birbirlerine ikrar verdiler, iman ise şahitleridir. Rahmet nur deryasından gelenler Kubbeyi Rahman’da kırkların tezgâhından geçerek bir vücut bir can oldular. Vücut kalıplarını Kubbeyi Rahman’da almışlardır. Bu dünyaya gelinceye kadar önce Kubbeyi Rahman’dan Hakk’ın emri ile cennete geldiler. İşte baki dünyasının malları Kubbeyi Rahmandaki cennette şekillenmişlerdir. Baki dünyası cennettedir, Kubbeyi Rahman’dadır ve ebedidir. Var yoludur. Işıklı bir yoldur ve nur yoludur. Saftır, arıdır, durudur, temizdir. Yalanın yanlışın olmadığı, Hakk üzerine kurulu bir yoldur. İlk cem orada kuruldu, semah orada dönüldü. Bir vücut bir can olan, birbirlerine bağlanarak ikrar veren yolları imanlı olan bacı kardeşlerin dünyasıdır. Baki dünyası ebedidir…

Yukarıdaki anlatımı şu şekilde somutlamak mümkündür:


DÜALİZM VE DÜŞME MOTİFİ

Düalizm “düşme” motifine dayanıyor. Bu anlayışta âlemler ikiye ayrılmaktadır. Birinci âleme ışık âlemi denilmektedir. Ay ile güneş ile ilgisi bulunmamaktadır. İyilik âlemidir. Ruhların ervah olduğu bir âlemdir. İkinci âlem ise karanlık zulumat âlemidir. Mutlak kötülük âlemidir.

Düalizmde insan vücudunu yapan yaratan tanrı ayrıdır. Dünyayı yapan tanrı da insan vücudunu yapan yaratan tanrının kendisidir. Oysa vücuttaki ruh dünyayı yapan yaratan tanrıya bağlı değildir. Ruh ışık âleminin sahibinin malıdır.

Düalizmde dünya kötü tanrı tarafından zulumat deryasından yapıldığı için narı cehennemdir, kötüdür, bataklıktır, yedi başlı ejderhadır. İnsan vücudu da aynı çamurdan yapılmıştır. Bu yüzden insan vücudu da kötüdür. İnsan kendi içinde iyilerin ve kötülerin mücadelesini yapmaktadır. Dünya ve insan vücudu bataklığına saplanan iyilik âleminin, ışık âleminin malı olan ruh hapishaneye düşmüş demektir.

Vücudun ruha ihtiyacı var. Çünkü onu yürütmektedir. Ruh kurtulmak, tekrar ışık âlemine yükselmek istemekte, vücut onu bırakmamaktadır. Can ise nefs olarak algılanmakta, vücut ile birlikte ruhu yoldan çıkarmaya çalışmaktadır. Yanlışa yaramaza sevk etmektedir.
Son dönemlerde Aleviliği bu tür anlayışlarla açıklamaya çalışanlar görülüyor. Bunlar yanlıştır. Alevilik bu tür düşüncelerin eleştirisi üzerine kuruludur.
Baki ve fani dünyalar… Baki dünyasının sahibi olan Hakk ve fani dünyasının sahibi olan Allah… Allah fani dünyasını kurmuştur ve Âdem’i çamurdan, Havva kadını ise erkek Âdem’in kemiğinden yapmıştır. Düalist anlayış böyle söylemektedir.

Mürşit Başköylü Hasan Efendi bu anlayışları Hakk’ın Emri Rızası kitabında defalarca anlatmaktadır. Okuyanlar ilk anda Alevilerin yolunun da düalist anlayışa fani ve baki dünyalara dayandığını sanmaktadırlar. Oysa fani dünya anlayışı yok hükmündedir.
Bir kişinin veya bir akımın düalist olması için dünyayı ve insanı yapan yaratan tanrıların farklı farklı olduğunu gerçekten düşünmesi ve bunu öncelikle kabul etmesi gerekiyor. Eleştirmemesi gerekiyor. Oysa Aleviler çamur hikâyesini kabul etmez! Onu eleştirir. Dünyaya geliş yolu tektir ve o da doğumdur. Doğumdan başka yol yoktur!

Başköylü Hasan Efendi bakiliği ve faniliği anlatmaktadır. Bugüne kadarki anlatımları aktarmaktadır. Gerçek düşüncesi işe şöyledir:

“Ana yolundan başka dünyaya gelen yol yoktur. Herkes kendisini ana yolundan ispat edebilir. Bu yolların biri var’la geliyor biri de yok’la geliyor. Varla gelen yol doğuş yoludur, yokla gelen yol yaratılış yoludur. Allah bunları yoktan yaratmış; hiç yoktan âdem (insan) doğar mı? Yoktan gelenler doğuştan doğduklarını görmedikleri için kendilerini inkâr etmişlerdir.

Dünyaya gelenler insan olsun, mahlûkat olsun, hayvan olsun cümlesi de doğuştan doğarak ana yolu ile kendilerini ispat ederler. Dünyayı ispat eden ana yoludur. Anasız, babasız dünyaya gelen yoktur. Gelenlerin cümlesi de ana yoluyla gelmişlerdir. Ana yoluyla gelmeyen kimdir, göstersinler? Ana yolu ile gelmeyenler yoktan mı geliyorlar! Geldikleri yolu bir göstersinler! Yok yolu nerede ise biz de bir görelim!.. Yok diyenler Hakk’ın emrinde ve rızasında olmayanlardır. Kendilerini ve doğumlarını pis görenlerdir. Yaratılıştan doğanlar gökten zembil ile mi inmişlerdir? Bunlar Cenabı Hakk’ı gökte arayanlardır. Bunlar ot gibi biter, ot gibi solar. Ot da yer üzerindedir ve insan gibi doğum üzerinedir. Cümlesinin de doğum üzerine olduğu ispat edilmektedir.” (age. s. 115)

Yok’a dayanan anlatım bizim anlatımımız değildir. Boştur, fani dünyasının anlatımıdır. Başköylü Hasan Efendi, kendilerini zulumat deryasının çamurundan, Adem ile Havva hikâyelerinden kurtaramayan, dinsel bakış açısıyla Aleviliğe bakanlar için şunları söylemektedir:

“Alacalar bakan körlerdir, kalpleri gümandır. Kendi gözleriyle, kendi kalpleriyle gökyüzüne bakıyorlar ve Allah’ı gökte arıyorlar. Allah gökte değildir, Cenabı Hakk insanları gökte yaratıp doğurmadı (var etmedi). Cümle mevcudat yerdedir, öyle ise Hakk da yerdedir.

Cenabı Hakk insanları kendi nurundan yaratmış, var etmiştir. İnsanın 366 azasının cümlesi de nurdur ve insanın pis yeri yoktur. Pis gözüken yer iki bacak arasıdır. Ancak doğanlar da iki bacak arasından doğup geliyor, öyleyse doğanların cümlesinin pis olması gerekirdi. İki bacak arasını pis gören alacadır ve Hakk’ın düşmanıdır. Çünkü iki bacak arası Hakk’ın kapısıdır. Nicesi nebiler (peygamberler), veliler, erenler, ermişler, evliyalar ve gerçek ulular iki bacak arasından doğmuşlar ve kendilerini dünyada ispat etmişlerdir. Doğan bir çocuk ana ve baba mayasından, sütünden ve onların vücudundan kendi kalıbını alarak dünyaya gelmektedir. İki bacak arasını pis görenler, Hakk’ın emrini tutmayanlar, rızasında durmayanlar her bir fuşku fucuru işleyenlerdir. Emirsiz, sahipsiz olarak dünyaya gelen alacalardır.” (age., s. 146)

Mürşidin söyledikleri kesindir. İki tür insan vardır. Birisinin gözleri perdelidir. Ak nur perdesini kara zulumat olarak görmekte, faniyi söylemektedir. Allah yoktan insan yaratmışmış. Diğerinin ise hem gözü hem de gönül gözü açıktır, Hakk Yolu’nun insanıdır. Geliş yolunun tek olduğunu, onun da doğum olduğunu. İnsan vücudunun ve dünyanın zulumat deryasından yapılmadığını, dolayısıyla “pis” olmadığını, bunu söyleyenlerin fani anlayışı temsil ettiklerini söylemektedir. Fani dünyayı söyleyenler de anneden ve babadan gelirler, başka geliş yolu yoktur. İnsan vücudunun pis yeri yoktur. Kara çamurdan yapılmadılar. Mürşit Başköylü Hasan Efendi binlerce yıldır gelen mikrobu eleştirmektedir. İnsanın ruhunun Hakk’a, vücudunun ise Allah’a bağlanma anlayışını reddetmektedir.

“Ana yolu ile gelmeyenler yoktan mı geliyorlar! Geldikleri yolu bir göstersinler! Yok yolu nerede ise biz de bir görelim!.. Yok diyenler Hakk’ın emrinde ve rızasında olmayanlardır” diyerek Alevilerin ne düşünmeleri gerektiğine de işaret etmektedir. Bu dünyayı Hakk yaptı, Allah sahip çıkmaktadır. Hikâyesi ise yok hükmündedir.

Dolayısıyla Efendi’nin kitabı okunurken, eleştirilerine ve gerçek düşüncelerine dikkat etmek gerekiyor.

Şunu da unutmamak gerekiyor: Yol’un sahibi vardır. O mürşittir! Gösterilen yoldan gidilecektir. Başka yol yoktur!

İşcanbaba

Devrim06

Konu tartışılmakta.
güncelleme...

Baba İlyas

Ünsal Öztürk

Üzerinde benim adım olan "Gizli Bilgilerin Sahipleri" ve Aleviler kitabı Düalizm konusunun ayrıntılandırılması ile ilgili yazılmıştır. Ağırlıklı olarak Sabii Düalizmi değerlendirilmiştir. Düalizme giriş olarak saptanabilir.
Düalizm zıtların birliği değildir.
Işık Alemi ve Karanlık Alem Düalizmde ayrı ayrı vardır ve bir sahibi yoktur;
Devirler ve dönemler;
7 gezegen ve 12 burcun yaratılması;
7 gezegen ve 12 burcu kim yaratmıştır;
Işık Aleminden Karanlık Zulmet Alemine düşen ışık varlıkları;
Dünyanın yaratılması;
Adem'in yaratılması ve ruhun vücuda konulması;
Sabiilerde ruh vücuda kim tarafından konulmuştur;
Manda d Hiia'nın geliş ve gidişi;
Vücut, can ve nefs;
Can ve nefs kiminle bağlantılıdır;
Ruhun yolculuğu;
Ruh nasıl kurtulabilir;
Can da kurtulabilir mi;
Düalist Sabiilerde 7 ve 12 nedir;
Devridaim;
Ahir Zaman;
Mehdi;
Mehdi ne zaman gelecek;
Kıyamet...
Küçük bir not eklemeliyim: 7 ve 12 sayısı bütün toplumlarda "iyi" değildir. Örneğin Sabiilerde nasıldır? 7 ve 12'nin anası-babası kimdir?
Sabiilerde olsun Maniheistlerde olsun Şit, Adem ve Havva'nın çocuğudur. Şit'i doğuran Havva'dır. Acaba Alevilerde nasıldır? Aleviler de Adem ve Havva'nın çocukları mıdır?

Onurcan

Sayin Öztürk, Düalizm felsefesi ve Alevilikteki yeri tekrar gözden gecirilip incelenmeye muhtactir.

Sabilikteki düalizmi inceleyip ona göre düalizm tanimi yapmak eksik kalmaktadir.
Örnegin;Sizin yazinizdan bir bölüm;

"Düalizmde insan vücudunu yapan yaratan tanrı ayrıdır. Dünyayı yapan tanrı da insan vücudunu yapan yaratan tanrının kendisidir. Oysa vücuttaki ruh dünyayı yapan yaratan tanrıya bağlı değildir. Ruh ışık âleminin sahibinin malıdır."
Bu sözler ile Yunus Emre'nin sözlerini karsilastirirsak benzer ifadelere rastlariz.

Ten fanidir can ölmez çün gitti geri gelmez
Ölür ise ten ölür canlar ölesi değil
Yunus Emre

Yunus Emre'de vücüdu ikiye ayirmis. Ten fani Dünya'ya ait ve ölümlü. Can ölümsüz vücutdan ayrilip gidiyor.

Yada; ölen insanin, kalibi degistirmesi ruh'un hakka yürümesi gibi sözlerde yine ayni ifadeleri anlatmakta.


-Manda d Hiia'nın geliş ve gidişi;

Bu söz bana Mehdiyi cagristirmaktadir.

Insan azalarinin 366 tane olusu 3660 yil'da bir gelen Marduk gezegeni ile alakali olabilecegini düsünmekteyim."Manda d Hiia, (Ahura Mazda -Ahir zaman),isik krali, Marduk'la ilgili olabilecegini aklima getiriyorum.

Tabi bunlar simdilik sadece varsayim. Bu varsayim dogrulanirsa asagidaki sorularin cevabida toptan verilmis demektir.

Vücut, can ve nefs;
Can ve nefs kiminle bağlantılıdır;
Ruhun yolculuğu;
Ruh nasıl kurtulabilir;
Can da kurtulabilir mi;
Devridaim;
Ahir Zaman;
Mehdi;
Mehdi ne zaman gelecek;
Kıyamet...



Sabilikteki yedi gezegen ise eksik bilgidir.Gezegenlerin toplami 12 dir.

Baba İlyas

Baba İlyas

Onurcan

Bu bilgiler benim tahminlerimi dogrular niteligindedir. Tesekkür ederim.

Baba İlyas