Rehber

Derviş Alim Hakk'ın huzurun yıkma
Kulda kusur çoktur kusura bakma
Ali adı çoktur hep delip takma
Benim aradığım Ali bulunmaz

Sivas'ın Emlek-Şarkışla civarından olduğunu tahmin ettiğimiz Derviş Ali, Alevi-Bektaşi ozanlarından olup, şiirlerinden 1856–1860 ve 1897 yıllarında yaşadığı anlaşılmaktadır. Tespit edilen tarihler de Derviş Ali'nin 19. yüzyıl halk ozanlarından olduğunu ortaya koymaktadır. Hayatı hakkında kesin bilgiler tespit edilememiştir.

Cahit Öztelli'nin "Bektaşi Gülleri" adlı eserinde

"Yeniçeriliğin kaldırılmasından sonra Anadolu ve Rumeli'deki tekkelerin kapatılmasından duyduğu üzüntü üzerine yazdığı nefesten, yeniden kuruluş ve kurtuluş için Şah'ın yollarını gözlediği, Hacı Bektaş Veli evlâtlarından Feyzullah Çelebi'yi mürşit tanıdığı anlaşılıyor"

denmektedir.

Onun hakkındaki kısıtlı kaynaklardan edindiğimiz bilgilere göre;

"Son dönemlerde düzenlenmiş yazma dergilerde birçok şiirine rastlandığı, sosyal ve kişisel eleştirilerle dolu, öğütsel kurallar içeren koşma tarzında yazdığı şiirler yanında din dışı ve doğa güzelliklerini yansıtan şiirleri de vardır"

dense de, araştırmalarımızda Nerkis Şiiri'nden başka din dışı şiirine rastlanmamıştır. Yine yazılı kaynakların ifadesine göre yazma dergilerde birçok şiirinin bulunduğu söylense de literatüre geçmiş çok az şiirinin olduğu görülmüştür.

Derviş Ali; şiirlerinden anladığımız kadarıyla Alevilik-Bektaşilik konusunda oldukça hassas, yüreği de Ali aşkıyla dolu ve de son derece inançlı bir halk ozanıdır. İşte aşağıdaki dörtlükler bu inançlı duyguların mahsulüdür:

"Enbiye evliya Hak'kın misali
Mümin Müslim cümle cennet hayali
Yezit dünya için gamlı gussalı
Aldırmış dinini gör ne yası var

Enbiya evliya Hak'kın kuludur
Er evliya Muhammed'ü Ali'dir
Dört kapı kırk makam mümin yoludur
Münkir münafıkın bunda nesi var"

Yine bir başka şiirinde bu konudaki duygularını şöyle dile getirir:

Ali Muhammed'den benim idrakim
Evladı Resul'e yok şüphe şekkim
Cümleden aşağı türabım hâkim
Benim gibi günahkâra ne dersin

Ali Muhammed'dir Muhammed Ali
Sırr-ı Murtaza'dır Bektaş-ı Veli
Sevdiği âşıka içirir dolu
Ali gibi hülaskâra ne dersin"

Derviş Ali; şiirlerinde dini konuda tavizsiz, din ulularına da oldukça saygılıdır. Şiirleri; 12 İmamlar, Muhammed, Ali, Hacı Bektaş-ı Veli, Enbiya, Evliya, Yezit, Hızır ve Şah-ı Merdan ekseni etrafında dönmektedir. Her ne kadar da şiirleri bu eksen etrafında dönse de; onda Hazreti Ali'nin ayrı bir yeri ve değeri vardır. Yüreğinde yücelen aşk, Ali aşkıdır. Ali aşkıyla yanar kavrulur. İşte ondaki bu aşk şu dörtlüklerle dile gelir.

"Yeri göğü arşı kürsü yaradan
Men Ali'den başka Tanrı görmedim
Yaradub kulunun kısmetin veren
Men Ali'den başka Tanrı görmedim.

Bin bir ismi vardır bir ismi Allah
Eğer inanmazsan hem vallah billah
Adem'i görmüşüm elhamdülillah
Men Ali'den başka Tanrı Görmedim

Cenneti âlânın altundur taşı
Her ne görür isen hikmettir işi
Yüz yiğirmi dört bin nebiler başı
Men Ali'den başka Tanrı görmedim

Ali gibi er gelmedi cihana
Ana da buldular türlü bahane
Yedi kez uğradım ulu divane
Men Ali'den başka Tanrı görmedim

Derviş Ali'm bu ikrara bellidir
Dilim söyler ama kendim delidir
Allah bir Muhammed Tanrı Ali'dir
Men Ali'den başka Tanrı görmedim"

Derviş Ali Hz. Ali'yi bu şiirinde "Ben Ali'den başka Tanrı görmedim" diyerek Hz. Ali'yi Allah katında, (Ali Allah'i) Ali'nin sıfatında Allah'ı bulduğunu, ya da kendi adından hareketle, adı Ali'de Allah'ı gördüğünü ifade etmeye çalışmaktadır. Bulunmaz adlı şiirinin son dörtlüğünde de düşüncelerimizi doğrulamaktadır.

"Gadir Mevlâm ne acayip gulların
Gerçek âşıkların hali sorulmaz
O yürür meydanda talibim diye
Bir hayır emelde eli bulunmaz

Meydana gelince beli bes derler
Kazandığım helâl haram has derler
Hak'tan haberi yok cennet isterler
Pirsiz bu cennetin yolu bulunmaz

Tazeden kesilmiş akçayım derler
Güzeller elinde bohçayım derler
Dört duvarı mamur bahçayım derler
Meyvası yenecek dalı bulunmaz

Kime sorsam Hak'kın yariyim diye
Lokmanım yaranı sarayım diye
Her çiçek toplayan arıyım diye
Boş kalmış kovanlar balı bulunmaz

Derviş Ali'm Hak'kın binasın yıkma
Gulda gusur çoktur gusura bakma
Ali ismi çoktur hep delip dakma
Benim aradığım Ali bulunmaz"

diyerek, yaptığımız yorumu doğrulamakta, tapşırdığı dörtlükte "Ali ismi çoktur hep delip dakma" diyerek hoş bir tabirle halkın dilini ustaca kullanmaktadır.

Derviş Ali'nin şiirleri incelendiğinde; Alevilik felsefesini iyi bildiği, kendisini de bu konuda fevkalâde yetiştirdiği görülür. Yaşadığı zamana göre dili de oldukça sadedir. Şiirlerinde Arapça ve Farsça kelimeler kullanmış olsa da, zamana uymasından kaynaklandığı tahmin edilmektedir. Cemlere katılıp zakirlik yaptığı, cemlerde düvazlar, deyişler söylediğinden bağlama da çaldığı anlaşılmaktadır.

Derviş Ali'nin şiirleri türkülere de söz olmuş. "Geldim şu âlemi ıslah edeyim" diye bilinen ezginin, Derviş Ali'ye ait olan sözleri, ne yazık ki büyük değişikliklere uğrayarak günümüze kadar gelmiş. Sözlerdeki değişiklikler; başka ozanlar tarafından mı yapılmış, yoksa anonimleşerek mi bu şekli almıştır bilemiyoruz. Ama doğru var iken, yanlışın peşinden gidilmeyeceği düşünülürse, Derviş Ali'nin bu sözlerinin aşağıdaki gibi anonim olması düşünülemez. Ancak; öz korunarak bir başkasının, şiiri kendisine mal etmesi düşünülebilir. Bolu Türküleriyle ilgili bir çalışmamda, böyle bir hadiseye daha rastlamıştım. Bunun da, ondan farklı olmadığı kanaatindeyim.

Rehber

Bolu'nun Güce köyünden Âşık Himmet'in:

"Vakt-i seherde
Düştüğüm yerde
Açılır perde
Derman sendedir"

diye başlayan şiiri, küçük değişikliklerle geçtiğimiz yıllarda Sivas olaylarında kaybettiğimiz Hasret Gültekin'e ait olduğu bilinmektedir. Kaset piyasası şiiri adı geçen kişiye mal etmiştir. Türkücü Seher Dilovan, çıkardığı kasete de, "Derman Sendedir " adını vererek Hasret Gültekin'e ait olmayan sözlerin bilmeyerek yalancı şahitliğini yapmıştır. Şimdi vereceğim örneğin de bundan pek bir farkı yoktur. Derviş Ali'ye ait olan şiirin orijinali aşağıdaki gibidir.

"Şu âlemde ıslah olayım dedim
Gönül muradına erdi sonradan
Zamane halkına sırrımı verdim
Sermayeden zarar ettim sonradan

Şu Ebu Cehil'in kara yüzleri
Ey - olmuyor yaramazın gözleri
İki dinli her cahilin sözleri
Durdukça kâr etti cana sözlerin

Geldin benim ile kondun konuştun
Kadehi ver dedin doldurdun içtin
Bir Hak lokmasıydın müşteri düştün
Kalbin çürük imiş bildim sonradan

Gidi münafıklar girdi kanıma
Cefa etti cesedime canıma
Hangi peygamber girdi deve donuna
Ah ettikçe ben de bildim sonradan

Yol bir olunca erkân da bir olur
Yalancılar bu meydandan sürülür
İpi çürük olan bir gün üzülür
Sarma ile temel tutmaz sonradan

Derviş Ali'm eder bir kâr edelim
On iki imam meclisine girelim
Mülceme Muaviye'ye lânet edelim
Dönme ile talip olmaz sonradan"

Sözleri Derviş Ali'ye ait olan TRT'nin THM repertuvarındaki türkünün ise:

Adı : Geldim şu âlemi ıslah edeyim THM Repertuvar Sıra No : 1469
İnceleme Tarihi : 26.9.1977
Yöresi: Sivas
Kaynak kişi : Feyzullah Çınar
Derleyen : TRT
Derleme Tarihi : Yok
Notaya Alan : Nida Tüfekçi

olarak kayıtlara geçmiş, sözleri 3 dörtlük, sahibi ise belli değildir.

"Geldim şu âlemi ıslah edeyim
Özümü meydanda gördüm sonradan
Zaman mahlukuna meylimi verdim
Sermayemden zarar gördüm sonradan

Geldi bizim ele sevdi sevişti
Al kadeh ver kadeh doldurdu içti
Sadık yârim diye yeminler içti
Özü çürük imiş duyduk sonradan

Şu zalimin kara kara gözleri
Yaramıza yaramadı tuzları
İki dinli şu cahilin sözleri
Durdukça kâr etti cana sonradan"

görülüyor ki; şiir, anlatım ve içerik itibariyle değişmiş, dörtlükler arasında bir kopukluk ve de müthiş bir anlam farklılığı ortaya çıkmıştır. Bu örneğin diğerine göre bir farkı şimdilik herhangi bir kişiye ait olmayışıdır. Ayrıca; "Şu âlemde ıslah olayım dedim" şekliyle başlayan şiir, uydurmasında "Geldim şu âlemi ıslah edeyim" diye başlamaktadır. Biri ıslah olmaya, diğeri ise ıslah etmeye gelmiştir. Ne büyük çelişki…

Derviş Ali'nin şiirleri böyle tahribata uğradığı gibi, konu bakımından da başka ozanlara kaynak olmuş. Ozanlar Derviş Ali'nin işlediği konuyu esas alarak şiirler yazmışlar. İşlenen konular belki bir rastlantı, belki de bir naziredir. Bilemiyoruz. Ama Âşık Veysel'in "Ağlayalım Atatürk'e" şiiri incelendiğinde Derviş Ali'nin aşağıdaki şiirini hatırlatıyor. Bu şiirde Veysel'in işlediği konu ağlamak, kullandığı ayak ise can, birden mebusan, akvam, vatan, devran, düşman vb.

Derviş Ali'nin işlediği konu da ağlamak… Kullandığı ayakta; aşağı aynı. Ama onun ağlaması Hazreti Ali'ye Veysel'in ağlaması ise Atatürk'edir.

Derviş Ali bahsettiğimiz şiirinde şöyle diyor: Birkaç dörtlüğünü örnekleyelim:

"Muhammed Feyzullah intikal etti
Yedinci kat arşı Rahman ağladı
Arşta melaikler yasını tuttu
Sekiz cennet huri gılman ağladı

Zeynel Abidin'in geldi sırrından
İmam Irıza'nın oldu nurundan
Arşta Melek yerde insan zarından
Eğleniben çarhı devran ağladı

Vaktin imamıdır mülkün ayası
Erler evliyalar tuttular yası
Tarikat ehlinin ehnüması
İmam Cafer Sadık erkân ağladı

Bin iki yüz de oldu bu sene
Derviş Ali'm söyler hem yana yana
Kerbelâ Çölü'nde ulu meydana
Şehitlerden akan alkan ağladı..."

Veysel de "Ağlayalım Atatürk'e" şiirinde şöyle demektedir.

"Ağlayalım Atatürk'e
Bütün dünya kan ağladı
Süleyman olmuştu mülke
Geldi ecel can ağladı

Fabrikalar icat etti
Atalığın ispat etti
Varlığın Türk'e terk etti
Döndü çark devran ağladı

Uzatma Veysel bu sözü
Dayanmaz herkesin özü
Koruyalım yurdumuzu
Dost değil düşman ağladı "

Veysel Usta; konuyu ve ayağı tesadüfî işlemiş olabileceği gibi, Derviş Ali'nin örneklediğimiz şiirinden etkilenmiş, onu örnek almış da olabilir.

Geçtiğimiz yıllarda Sivas'ta kaybettiğimiz Muhlis Akarsu'nun okuduğu bir türkünün sözleri de yukarıda açıkladığım örnek gibidir. Bu türkü sözlerinde de konu ve ayak işleyişi aynıdır. Muhlis Akarsu'nun okuduğu türkünün sözlerinin Pir Sultan'a ait olduğu son dörtlükteki tapşırmasından anlaşılmaktadır. Ancak bizim araştırmalarımızda türkü sözlerinin Pir Sultan'a ait olduğu tespit edilememiştir. Önce Derviş Ali'nin şiirinden birkaç dörtlük örnekleyelim:

"Ali'm Zülfikâr'ı ele alınca
Şeriatı tarikatta bulunca
Kudüs - şerif Cami'ine girince
Temcid ezanı okuyan Ali'dir

İmam Zeynel kalbimizde salavat
Şah İmam Bakır'dan bulduk muhabbet
Cafer'i görünce artıyor firkat
Serimi sevdaya salan Ali'dir.

Gel hey Derviş Ali'm Hızır üstadım
Muhammed Ali'den vardır küşadım
Yedi derya gibi artar feryadım
İçüp ser çeşmeden kanan Ali'dir"

Muhlis Akarsu'nun okuduğu türkünün sözleri ise şöyledir.

"Her sabah her sabah seher yelleri
Seher yelleriyle esen Ali'dir
Muhammed kılavuz mahşer yerinde
İslam'ın bayrağın çeken Ali'dir

Münkirin kıymeti Hak'tan kesildi
Nesimi yüzüldü Mansur asıldı
Dünya yetmiş kere doldu boşaldı
Dolduran Mevla'dır dolan Ali'dir

Abdal Pir Sultan'ım şad olup güldü
Kâbe'yi şerif'e bir nida geldi
Hak'kın emriyle dört kitap indi
Okuyan Muhammed yazan Ali'dir"

Üç dörtlük olarak tespit ettiğimiz türkü sözlerine dikkat edilirse işleyiş ve ayak olarak birbirine çok yakın olduğu görülecektir. TRT repertuvarına geçen, sözlerinin de Derviş Ali'ye ait olduğunu bildiğimiz bir başka türkü de Erzincan yöresinden. "Gönül gel seninle muhabbet edelim"dir.

Türkünün Adı : Gönül gel seninle muhabbet edelim
Repertuvar Sıra No: 3187
Yöresi : Erzincan
Kaynak Kişi : Ali Ekber Çiçek
Derleyen : Ali Ekber Çiçek
Notaya Alan: Can Etili

"Gönül gel seninle muhabbet edelim
Araya kimseyi alma sevdiğim
Ya benim kimim var kime yalvarayım
Kaldır kalbindeki karayı gönül

Dünya için gül benzini soldurma
Haldan bilmeyene halin bildirme
Tabip olmayana yaran sardırma
Azdırırsın bir gün yarayı gönül

Solmazsa dünyada güzeller solmaz
Bu dünya fanidir kimseye kalmaz
Yalan dolan ile sofuluk olmaz
Mümin olan bekler sırayı gönül

Derviş Ali'im öğüt verir özüne
Gönül lütfeyledi geldi sözüne
Azrail konarsa göğsün düzüne
O zaman getirin selayı gönül"

Türkünün TRT kayıtlarında son dörtlüğü yok ve de okunmamaktadır. Şiirin aslı da elimizde olmayınca TRT deki sözlerle mukayese etme şansımız olmamıştır.

Rehber

Derviş Ali kaynaklardaki şiirlerinde 11'li hece ölçüsüyle koşma tarzında şiirler söylemiş. Yedili ve sekizli hece ölçüsüne göre yazdığı şiirlere rastlanmamıştır. Yedili sekizli ölçüleri ya hiç kullanmadı, kullandıysa da bize ulaşmadı. Ama bunun yanında aşağıdaki mısralar onun değişik ölçülerde şiirler yazdığının bir kanıtıdır.

"Çiçeklerin serfirazı cümlesinden âlâ nerkis
Bağın bahçenin şahpazı hüsnü yek dü bâlâ nerkis

Sarıdır çiğdemin donu arzulamış ireyhanı
Bülbül sever gülistanı diler ki açıla nerkis

Gül açılmayan bahçede bülbül de kaldı feryade
Karanfil ile yaylada hub açılmış vâlâ nerkis

Hoş severim erguvanı fesleğen canımın canı
Arzulamış yasemini hasret dürür güle nerkis

Derviş Ali'nin virdinde hayali kaldı derdinde
Yalınız düşmüş yurdunda sunulmuştur ele nergis"

Sonuç

Hayatı hakkında pek bilgi sahibi olmadığımız Derviş Ali, usta bir Alevi-Bektaşi ozanı. 19. yüzyılda yaşamış. Sivaslı-Emlekli olduğu, cemlere katılıp zakirlik yaptığı tahmin edilmektedir. Kaynaklara göre çok az şiiri literatüre geçmiştir.

Dileriz ki bundan sonra Derviş Ali daha iyi araştırılır, hayatı hakkında kesin ve net bilgiler elde edilir, bize ulaşan çok az şiirlerine yenileri eklenerek Derviş Ali şiir repertuvarı zenginleştirilir.

Şiirlerinden Örnekler

Her sabah her sabah sinem bülbülü
Öter dertli dertli gör ne sesi var
Hûb açılmış lâleri sümbülü
Hiç ayrılmaz şu dağların pusu var

Embiya evliya Hak'kın misalı
Mümin Müslim cümle cennet hayali
Yezit dünya için gamlı gussalı
Aldırmış dinini gör ne yası var

Embiya evliya Hak'kın kuludur
Er Evliya Mühammed-ü Ali'dir
Dört kapı kırk makam mümin yoludur
Münkir münafıkın bun da nesi var

Şeriat tarikat iki kardeştir
Marifet hakikat ona yoldaştır
Dört kapı mümine açılır hoştur
Münafığa kuyuları kusu var

Yezid'ler efsane sayar ibâdet
Bâtın zulümatta yoktur selâmet
Derviş Ali çekmez asla kasavet
Tâati makbuldür hub binası var

***

Derdim Muhammet'ten derman Ali'den
Yanıyor yüreğim yara ne dersin
İnayet umarım Bektaş Veli'den
Yarama bir melhem ura ne dersin

Ali Muhammet'ten benim idrakım
Evlâdı Resul'e yok şüphe şekkim
Cümleden aşağı türabım hakim
Benim gibi günahkâra ne dersin

Ali Muhammet'tir Muhammet Ali
Sırr-ı Mürtaza'dır Bektaş-ı Veli
Sevdiği âşığa içirir dolu
Ali gibi Hûlaskâra ne dersin

Muhammet Ali'ye göz gönül kattım
Hicap perdesini aradan attım
Cemalin nurunu şahım seyrettim
Aşık oldum bu didara ne dersin

Derviş Ali'm aşk kitabın dinledim
İkrarım Ali'ye yoldaş eyledim
Cemalin şehrini seyran eyledim
Mısır gibi ulu şara ne dersin

***

Kime canım desem canımı alır
Böyle bir karalı bahtım var benim
Kime iyilik etsem kötülük gelir
Ah nideyim kader talihim benim

Yelden yanı dulda oldum bilmedi
Günden yanı gölge oldum bilmedi
İyi dedim kötü demek olmadı
Ah neyleyim namus benim ar benim

Derviş Ali'm ey'dur dostundur kimler
Atını nallamış peşimdekiler
İdamıma karar verse hâkimler
Dilim dursa cesedim der yâr benim

***

Bir kişi pirimin yüzünü görse
Ay ile gün yüzün görmüş gibidir
Eğilse ayağına yüzünü sürse
Yetmiş kez Kâbe'ye varmış gibidir

Az az baksa baksa yine yürüse
Kalbindeki kin ile kibir var ise
Bir kişi ikrarın inkâr olursa
İblise temessük vermiş gibidir

Bu yola gidemez asla bir nâşi
Anın dostu andan ayrılmaz başı
İkrarına kast eylese bir kişi
Hak'kın hazinesin yarmış gibidir

Biz de varsak imamların yoluna
Karışalım gerçeklerin sırrına
Kişi günahını almazsa eline
Şeytanın dârına durmuş gibidir

Derviş Ali'm eder rızaya gelse
Gerçekler bâbını arasa bulsa
Bir mümin kızını Yezit'e verse
Yetmiş bin evliya kırmış gibidir

Kaynakça

• Vasfi Mahir Kocatürk : Tekke Şiiri Antolojisi. Edebiyat Yayınevi, Ayyıldız Matbaası, Ankara 1968.
• İsmail Özmen: Alevi - Bektaşi Şiirleri Antolojisi (19 Yüzyıl 4. Cilt). Saypa Yayınları, Ankara 1995.
• Cahit Öztelli: Bektaşi Gülleri -Bektaşi-Alevi şiirleri Antolojisi. Milliyet Yayınları: Türk Klasikleri Dizisi 10, Murat Matbaası, İstanbul 1973.

Notlar

[1] Bu şiir TRT de prodüktör Ahmet Mortaş arşivinden tespit edilerek ilk defa yayınlanmıştır.

Halil atılgan yazısından alıntıdır

aionkinah23

DoğAcAn

Nefes Harceyleme
Nefes harceyleme salma araya
Bir özün bilmeze bildiremezsin
Müşteri olmadan gelip geçene
Gel al demeyinen aldıramazsın

Ne güzel kapıdır görünen kapı
Ordan gelir geçer kulların hepi
Yüzbin emek çeksen yapılmaz yapı
Kumdan duvar örme kaldıramazsın

Derviş Alim derki koyman hayını
Herkes beğenmiştir kendi huyunu
Dibi delik kaba hakkın suyunu
Taşıyıp yorulma dolduramazsın

DoğAcAn

Ta ezelden meyil verdik bu sırra
Mayası Hak'dandır boyandık nura
Arşdan yüz dört kitab inince yere
Kur'an Muhammed'e inen Ali'dir

Ali'm Zülfikar'ı ele alınca
Şeriatı tarikatta bulunca
Kudüs-Şerif cami'ine girince
Temcid ezanı okuyan Ali'dir

Şems ü Kamer zuhur etti cihane
Sofu yoktur tuttuğu iş bahane
Yarın varılınca ulu divane
Divanda suçunu soran Ali'dir

Kim getürdü muvafıkı cemine
La'net olsun ol Yezid'in şanına
Taliblik etmedi kerem Kanına
Yezid'i dergahdan süren Ali'dir

Dergaha akıyor pınarın başı
Alnında yıldızı tuğradır başı
İmam Hasan on iki imamlar başı
Güneş Hüseyn dersin veren Ali'dir

İmam Zeynal kalbimizde salavat
Şah imam Bakır'dan bulduk mahabbet
Ca'fer'i görünce artıyor firkat
Serimi sevdaya salan Ali'dir

Kazım-ı Musa Rıza'ya varalım
Taki Naki Askeri'yi görelim
On iki imamlara yüzler sürelim
İmamları candan seven Ali'dir

Hasan Askeri'nin açıldı bahtı
Doksan bin erle kıla hucceti
Menşurun sahibi Muhammed
Mehdi Kıyamda yarasın saran Ali'dir

İsa peygamberim Şam'a girince
Yer ve gök titredi Ali gelince
Ali'm Zülfikar'ı ele alınca
Yezid'i bölük bölük eden Ali'dir

Gel hey Derviş Ali'm Hızır üstadım
Muhammed Ali'den vardır küşadım
Yedi derya gibi artar feryadım
İçüp serçeşmeden kanan Ali'dir

DoğAcAn

Ala Gözlü Nazlı Pirim

Ala Gözlü Nazlı Pirim
Gönül Senin Pervendedir
Ben Severim Sen Kaçarsın
İman Senin Nerendedir

Sultanım Ali Lokmanım Ali
Rehberim Ali Yetiş Ya Ali

Derviş Alim Der Övdüğüm
Aşkın Hayalin Kurduğum
Suç Benim Değil Sevdiğim
Sana Meyil Verendedir

DoğAcAn

Erenler, Veliler, Kırklar, Yediler
On iki imamlar kurbanıyız biz
Okundu tekbiri, durduk kıbleye
On iki imamlar kurbanıyız biz

Şahım sen kimseye bulma bahane
Bir zaman söylensin iki cihane
Rıza lokmasını ulu divane
On iki imamlar kurbanıyız biz

Anamız Meryem'dir, atamız
Cibril Nefesten zahirdir hükmüne kail
Bizi şaha kurban etti Azrail
On iki imamlar kurbanıyız biz

Yedi kerre yünceğizim kırptılar
İbrahim'in sürüsüne kattılar
Etimi de pare pare ettiler
On iki imamlar kurbanıyız biz

Kurbanlık koç ile bile yıkandım
Feriştehler çaldı, ben de sayıldım
Kırklar makamında ben de doyuldum
On iki imamlar kurbanıyız biz

Derviş Ali' im, kanın na-haka dökme
El ne derse desin, sen ana bakma
Şah yürümedikçe postundan çıkma
On iki imamlar kurbanıyız biz