Kul Seyyid

KARACAOĞLAN

1606-1679 Toroslar



XVII. Yüzyıl halk ozanıdır. Hangi yılda ve nerede doğduğu kesin olarak bilinmemekle beraber 1606 yılında doğduğu kabul edilir. 1679 yılında aynı bölgede vefat etmiştir. Ali Rıza Yalgan, Bahçe ilçesi Farsak köyünde doğduğunu ileri sürüyor. Asıl adı Hasan ve Babası Türkmen aşiretinden Kara İlyas’tır. Şiirleri dil yönünden Toroslarda yaşayan Türkmenlerinkine benzemektedir. Bugünkü dilimize en yakın öztürkçe kelimeler kullanmıştır. Güçlü bir şairdir. Sazıyla ve sözüyle Türk halkının sesi ve dili olmuştur. Bir çok yerde mezarı bulunmaktadır.

Yunus Emre için “öteki dünya” ve “Tanrı sevgisi” neyse, Karacaoğlan için “bu dünya” ve “insan sevgisi” odur. İçinden çıktığı Türkmen oymaklarının gelenek ve göreneklerine, yaşam tarzına sıkı sıkıya bağlıdır. Söyleyeceklerini kısa ve kestirme yoldan, sade ve açık bir dille, konuşma rahatlığı içinde söyler. Hayalci değil, gerçekçidir.


Yüce dağ başında bir top kar idim,
Rüzgar değdi, yağmur yağdı eridim,
Evvel ben de muhabbetli yar idim,
Şimdi uzaklardan bakan ben oldum.

Kul Seyyid

Ala gözlerini sevdiğim dilber,
Kokuya benzettim güller içinde.
İnceciktir belin, hilaldir kaşın,
Selviye benzettim dallar içinde.

Benim dostum gelişinden bellidir,
Ak elleri deste deste güllüdür,
Güzel seven yiğitlerde bellidir,
Melil mahsun gezer iller içinde.

Karşımızdan gelen acep yar m’ola,
Benim gibi yaraklanmış zar m’ola,
Benim sevdiceğim güzel var m’ola,
Hakkın yarattığı güller içinde.

Karacaoğlan söyler biz de varalım,
Kelpler rakip olmuş biz de görelim,
Halin hatırını anın soralım,
Götürüp giderler sallar içinde.

Kul Seyyid

Bir yiğit gurbete çıksa,

Gör başına neler gelir.

Mert sılayı andıkça,

Yaş gözüne dolar gelir.



Bağrıma basarım taşlar,

Akıttım gözümden yaşlar,

Yavrusun aldıran kuşlar,

Yuvasına döner gelir.



Kocadım çekemem nazı,

Bağrıma dökemem közü,

Yarin bana kötü sözü,

Kara bağrım deler gelir.



Evlerinin önü söğüt,

Atalardan kalmış öğüt,

Yarinden ayrılan yiğit,

Sılasına döner gelir.



Yaşa KARACAOĞLAN yaşa,

Ben söylerim coşa coşa,

İş düşünce garip başa,

Düşünerek gider gelir.

Kul Seyyid

Yücesinde namlı namlı karın var,

Seni yaylayacak zamanım dağlar.

Başından aşmaya yoktur takatım,

Kalmadı dizimde dermanım dağlar.



Yağmur yağar mor sümbüller bitirir,

Yel estikçe kokuların getirir,

Sarı çiçek sarvan kurmuş oturur,

Karışmış güllere çimenim dağlar.



Sarı çiçek sallanıyor naz ile,

Dem sürerdim on beşinde kız ile,

Şimdi öksüz kaldım kırık saz ile,

Ah ettikçe tüter dumanım dağlar.



Obası olanlar çevrilir konar,

Güzeller suyundan içip de kanar,

Küpeler kulakta mum gibi yanar,

Gördükçe artıyor imanım dağlar.



KARACAOĞLAN der ki çöktüm oturdum,

Bağ bahçe diktim de meyve yetirdim,

Alnı top perçemli yavru yitirdim,

Bir köşesinde kaldı gümanım dağlar.

Kul Seyyid

Vara vara vardım ol kara taşa,

Hasret ettin beni kavim kardaşa,

Sebep ne gözden akan kanlı yaşa,

Bir ayrılık bir yoksulluk bir ölüm.



Nice sultanları tahttan indirdi

Nicelerin gül benzini soldurdu,

Nicelerin gelmez yola gönderdi,

Bir ayrılık bir yoksulluk bir ölüm.



KARACAOĞLAN der ki kondum göçülmez,

Acıdır ecel şerbeti içilmez,

Üç derdim var bir birinden seçilmez,

Bir ayrılık bir yoksulluk bir ölüm.

Kul Seyyid

İncecikten bir kar yağar,

Tozar Elif Elif diye.

Deli gönül abdal olmuş,

Gezer Elif Elif diye.



Elif’in uğru nakışlı,

Yavru balaban bakışlı,

Yayla çiçeği kokuşlu,

Kokar Elif Elif diye.



Elif kaşların çatar,

Gamzesi sineme batar,

Ak elleri kalem tutar,

Yazar Elif Elif diye.



Evlerinin önü çardak,

Elif’in elinde bardak,

Sanki yeşil başlı ördek,

Yüzer Elif Elif diye.



KARACAOĞLAN eğmelerin,

Gönül sevmez değmelerin,

İliklenmiş düğmelerin,

Çözer Elif Elif diye.

Kul Seyyid

Ala gözlerini sevdiğim dilber,

Ben güzel görmedim senden ziyade.

Bilmem huri misin gökten mi indin,

Bu gün güzelliğin dünden ziyade.



Merhametin çoktur beni karıma,

Beni görüp mah yüzünü bürüme,

Çıkıp eller ile gezip yürüme,

Seni seven yoktur benden ziyade.



Doğar aylar doğar görünür,

Kırmızılar giyip çıkar salınır,

Ah ettikçe kara bağrım delinir,

Sayılmaz benlerin benden ziyade.



Karacaoğlan eder bu sözüm çoktur,

Alemi seyrettim emsalin yoktur,

Sineme vurduğun temrenle oktur,

Dahi cürüm var mı bundan ziyade.

Renas

karacaoğlan ın mersin in mut ilçesinde bulunduğu da idda edilir kendinin kentini bazı yerlerinde heykelleri bulunur.. karacaoğlan ın menekşem adlı şiiri de çok güzeldir..şekip şahadoğru ozanımız tarafından türkü olarak seslendirilmiştir..dinlemenizi tavsiye ederim

Kul Seyyid

Bir kız ile bir gelinin ahdı var,

Gelin der ki giydiğimiz al olur.

Ala göze siyah sürme çekince,

Gören aşık divan’olur lal olur.



Kız der ki ben sözümü tuttururum,

Bağ u bahçemi timar ettiririm,

Ergenlere malı davarı sattırırım,

Beni gören başka başka hal olur.



Gelin der ki benim yüce başım var,

Yüce baş altında hilal kaşım var,

Ey kız senin bir gecelik işin var,

İkincisi kervan aşan yol olur.



Kız da derki sarı yıldız doğma mı,

Doğup doğup orta yere gelme mi,

Bir gecem de bin gecene değme mi,

Bozulmuş bahçede nasıl gül olur.



Karacaoğlan der ki dağlar meşesi,

İki güzel birbirine düşesi,

Biri güldür, biri gül menevşesi,

Karacaoğlan ikinize kul olur.

Kul Seyyid