ismail kaplan

Neden Para ile Madımak Müzesi olmaz?

Milyonlarca duyarlı insan çaresizlik içinde kalınca; “Madımak otelini satın alarak müze yapalım, acımızı bir nebze olsun dindirelim“ görüşünü savunuyor.
Para yatırıp oteli satın alıp yerine anma müzesi yapma önerisini toplumsal barışa katkı yapmak perspektifinden değerlendirmek istiyorum:

1. Devlet Sivas Katliamı`ndaki sorumluluğunu kabul etmeli
Devlet yetkililerinin desteklemedikleri bir anma müzesini kabul etmek, Sivas Katliamının sorumluluğunu da haksız yere kabul etmek demektir. Sivas Katliamında, hem ihmalleri olduğu için hem de Katliamı daha sonra sıradan bir olaymış gibi yansıttıkları için, o zamanki ve şimdiki devlet yetkililerinin sorumlulukları ve suçları vardır. Bu sorumluluğu şimdiki yetkililer, üstlenmedikleri ve Katliamı lanetlemedikleri sürece; yapılması istenen müzeyi de sahiplenmeyeceklerdir. Bu sonuç, müze amacından uzaklaşmak demektir.

2. Müzenin amacı toplumsal barışa katkı olmalı
Sadece Alevilerin destekledikleri bir müze çalışması, toplumsal barışa katkı yapamaz. Anma müzesinin ana amacı, Katliamın nedenlerini ve sonuçlarını teşhir etmek böylece bu tür tehlikelere karşı toplumu uyarmaktır. Bunun sağlanabilmesi için; müzenin toplumun her kesimden ziyaret edilmesi gerekir. Barış ve hoşgörü için bir tarafın çabası yetmez, her iki tarafın eşit haklarla ve pozisyonlarla bir araya gelmesi ve diyalog içinde olması gerekir.
Daha baştan “Alevilerin müzesi” damgası ile açılan müzeye Alevi olmayanları çekmek son derece zor olacaktır. Modern toplumlarda; müzeler aynı zamanda derslerin bir parçası ve öğrenmenin bir bölümü olarak çalışmaktadır. Öğretmenler, öğrencileri sosyal bilgiler ve etik dersleri içinde hoşgörü ve barışı desteklemek amacıyla müzelere götürmektedirler. Bu amaca ulaşmak için; müzelerin toplumun tüm kesimlerince kabul görmüş olması gerekir.

3. Müzeyi kurmak kadar korumak ve kullanmak da önemli
Mağdur tarafın taşıyacağı bir müzeyi, uzun vadede korumak ve savunmak sıkıntı yaratır. Sivas halkının büyük çoğunluğunun en azından hissi olarak desteklemedikleri ve kabul etmedikleri bir müzeyi uzun vadede korumak da zor olacaktır. Zaten aşırı islami uçlar; böylesi bir müzeyi kabul etmeyecekler ve saldırı yapmaya çalışacaklar dır. Bu durumlarda; devlet yetkilileri ve koruma kuvvetleri (polis, bekçi, asker) suçluları samimiyetle ve sert bir biçimde cezalandırmazlarsa, yeni saldırılara çanak tutmuş olacaklar ve müzeyi korumak zorlaşacaktır.

4. Sadece para vermek yeterli değil
Madımak otelinin sahibi; Alevilerin bilinen duygularını istismar ederek o binayı kapitale dönüştürmeye çalışacaktır. Devlet yetkililerinin muhatap olmadığı bir satışta, fahiş bir fiyat isteyebilecektir.

Olabilecek bu olumsuzluklar nedeniyle, Sivas Madımak müzesi sadece Alevilerin girişimleri ve parasal güçleri ile gerçekleşmemeli; müzenin anlam kazanabilmesi için Sünni kesimin ve devletin desteği sağlanmalıdır.
Geçmişte politikacıların girişimleri samimi olsalar bile; yukarıdaki gerekçeler nedeniyle gerçekçi değildir.
Örneğin; bir CHP milletvekilinin Madımak`ı satın almak için açtığı kampanyayı Ya da Kültür Bakanı`nın “ödenek yok” gibi samimiyetsiz ve kolaycı yaklaşımını ciddiyetten uzak ve kısa görüşlülük olarak değerlendiriyoruz.
Devlet yetkililerinin (Cumhurbaşkanı, Başbakan, Meclis Başkanı, Kültür Bakanı, İçişleri Bakanı v.s.), diğer politikacıların (parti başkanları) ve Sivas yerel idarecileri ve kurumları ve de sivil toplum kuruluşları; olaya geniş perspektiften bakarak Anıt Müze istemine kulak vermeliler ve birlikte “rızalık” prensibi içinde çözüm bulmalıdırlar.
Aleviler; Sivas Katliamının unutturulmaması için; Devlet yetkilileri ve Sünnilerin temsilcileri ile ne pahasına olursa olsun şimdiye değin olduğu gibi bundan sonra da; ilişkiye geçecekler, diyalog kuracaklar ve Anıt Müze`nin yukarıdaki koşulları oluşuncaya kadar mücadele edeceklerdir.
Bu yapılamazsa; Sivas Katliamı kanamaya ve toplumu yaralamaya devam edecektir. Bu acı uzadıkça giderek husumete dönüşebilir. Bu da en başta tüm Sivas halkına ve Türkiye halkına zarar verecektir. Olayı zamana yayarak unutturmaya çalışmak ve üzerine sünger çekmeyi umut etmek; Türkiye`ye yapılacak en büyük kötülük olacaktır. Yüzyıllara rağmen Kerbela`yı, Çaldıran`ı ve diğer acıları unutmayan toplumun Sivas Katliamını unutmasını beklemek; kendini aldatmakla eş anlamdadır.

Kemalist34

sevgili can herşey para ile hallolmuyor orada müze açmak için oranın faşist belediyesinden izin almak gerekir serlerini veriler müze iznini vermezler...