Pirin dergahı

PİR SULTAN'LA BULUŞTULAR ( İKİ TEMMUZ )

Kim bilebilirdi ki
Hangi insanın aklına gelirdi
O gün ölümün
Alınlarına ecelsizce yazıldığını
Kahpeliğin ayuka çıkıp
Yeryüzünü kana boyayacağını
Her türlü mahlukata benzeyen
Gözü dönmüş iblis tayfalarının
Bin renge bürünmüş
Zulmü vahşeti katliamı saçacağını

Her şey güzeldi bir fırtına bozdu o neşeyi
Bir ULU PİR'in diyarında
Adına yakışır sükunet içinde
Sevgi saçıyorlardı
İlim taşımışlardı
Karanlık zihinlere
Aydınlık vermek için cehaletliğe
Bağlama çalıyorlardı
Semah dönüyorlardı
Barışla dolu olsun dünya diye
Kardeş olsun can olsun
Birlik olsun dirlik olsun diye
Ama boşmuş nafile

Azgın çirkef yüzlerinden
İğrenç ağızlarından
Köpükler salyalar saçarak
Dolaşıyorlardı kudurmuş itler gibi
Gözü dönmüş beyni sulanmış
Kılık kıyafetleri ile çağların gerisinde kalmış
Çakallar ordusu sırtlanlar sürüsü çoğalarak
Merhameti vicdanı insanlığı hiçe sayarak
Ablukaya aldılar MADIMAK'ı esir olarak

Saldırıyorlardı taşlarla sopalarla
Kırılasıca elleri boş durmaksızın
Seyirciydi bütün olanlara
Kılını dahi kıpırdatmayanlar
Doksan üçün iki temmuzu
Yazmıştı kara çıkmaz bir lekeyi
Ateşti dumandı şahitlik yapan
Otuz beş canın yanmış kül olmuş
Kavrulmuş sır olmuş bedenlerinden
Bir tek ölümdü kanlı Sivas'a yakışmayan

Kara bir duman tütmüştü
Sivas'ın ellerinde arşa çıkan
Katillerin gözlerini kan bürümüştü
Olmayan beyinlerini örümcekler örmüştü
Otuz beş can yandı dile kolay
Hangi vicdan taşır bunu hangi vicdan avunur
Bu bitmez matemin yasını vay anam vay
Onlar günahsızca bilsinlerki HAKK'a ulaştılar
Onlar sevgi oldular
Onlar insanlık abidesi oldular
Onlar ölümsüz oldular
PİR SULTAN'LA BULUŞTULAR

Nafiz YILMAZ