|
|
 |
|||||||
| Soru ve Yanıtlarınız Alevilikle ilgili merak ettikleriniz ve tartışmalarınızı yapabileceğiniz alan. |
| Reklam Alanı |
 |
|
|
|
Seçenekler | Stil |
08-07-2008, 16:36
|
#21 | |
|
Üyemiz |
Alinti:
YA CEDDİM MUHAMMET MUSTAFA SANA GÖNÜL VERENLERE YARDIM EYLE
|
|
|
| The Following 7 Users Say Thank You to Hayberin Aslanı For This Useful Post: |
|
08-07-2008, 16:37
|
#22 | |
|
Üyemiz |
Alinti:
|
|
|
|
| The Following 5 Users Say Thank You to Hayberin Aslanı For This Useful Post: |
|
08-07-2008, 16:40
|
#23 |
|
Üyemiz |
Yaşayan Tek Alevi Piri Zöhre Ana'nın kısa Hayat Hikayesi
15 Haziran 1957 yılında Yozgat’ın Köçekkömü köyünde, evin ikinci çocuğu olarak dünyaya gelir. Ailesi tarafından Süheyla ismi verilir. İlkokulu köyündeki okulda başarılı bir şekilde tamamlayan küçük Süheyla, çok istemesine rağmen ilkokuldan sonra okula gönderilmez. 1971 yılında ailesi Yozgat’ dan Ankara’ ya göç etmeye karar verir ve Ankara’nın Mamak ilçesinde bir arsa1 satın alırlar. Buraya yapılan evde yeni yaşamlarına başlarlar. 1973 yılında evlenir; bu evlilikten Gazi ve Selver adında iki çocuğu dünyaya gelir. Evin neşe kaynağı olan bu küçük çocuklarla birlikte büyüyen aile, Ankara’nın fakir insanlarını kucaklayan tepelerinden birine yapılmış bu gecekonduda, mutluluğun ve acının birarada olduğu “hayata” devam ederler. Aslında herşey normaldir, kendisi ev işleriyle uğraşmaktadır, eşi çalışmakta, Gazi ise çoktan okula başlamıştır. Ama bir süre sonra, anlam veremediği bir takım olaylar meydana gelmeye başlar, evin içinden, dışardan, çatıdan, kapıdan gelen bazı sesler duymakta ama bunları kimseyle paylaşamamaktadır. Ta ki 1982 yılının 10 Kasım sabahı, saat 05:30’a kadar… Bu olayı Zöhre Ana, “Cemden Gelen Nefesler” adlı kitabında, şu şekilde anlatmaktadır: “Ailemde ve çevremde kesinlikle ne dedelik, ne ebelik mevzuu vardır. Ne de hacılık, hocalık... Ben bunları hiç görüp öğrenmedim… 1982 yılında tam 10 Kasım günü ilk belirti başladı. Perşembe günüydü. Saat 16.00 - 17.00 sıralarıydı oğlum okuldan gelmişti. Ona ders çalıştıracaktım. Tam lambayı yakarken birkaç günden beri duyduğum, ama kimseye söyleyemediğim sesleri duymaya başladım. Sanki içerde biri vardı. Ama göremiyordum. Aramaya başladım. Lambayı yakarken her yanı yeşil duman kapladı. Ben evin içinde nur olduğunu bilmiyordum. Nuru görüyorum, ama evi de görüyorum. Soba çok yanıyor diye koşup kucakladım. Soba yerindeydi. Beni yakmadı. Birden anladım. Bir besmele çekip iki dizimin üstüne oturdum. O nur, duman olup gökkuşağı gibi renklerle duvarlara serpildi. Soba yerindeydi, çocuklarım hayretle bakıyordu. Kendimi toparladım. Onların yemeğini verdim... Aynı gece, yani perşembe gecesi sabaha karşı 05:30 sıralarıydı. Hatta saatime baktım. Unutamıyorum. Tam Beşi yirmi geçiyordu. Yine uyandım. Evin içinde olduğumun farkındayım, ama Hacı Bektaş-ı Veli dergahı olduğunu da görüyorum, evdeki masayı da görüyorum. Bir taraftan da bir dergah görüyorum. Masayı tutuyorum. Demek ki rüya aleminde değilim. O anda bir mübarek başıma dikildi. bana bir lokma verdi. Hurma sandım, meğer et lokmasıymış. İki parça yedirdiler. Beni semaha gönderdiler. Kırklar Semahı’na. İsmini söyledi. ‘Bana Gül Baba derler, ama asıl ismim Yusuf Ziya’dır’, dedi. Ben de ‘Peki dedim, Hacı Bayram’daki, yani Camideki evliyalar kim?’ diye sordum. Orada yatanların Mürşid-i Kamil, Kamil-i Mürşid-i Veli olduğunu söyledi. Diğerleri gelsin, kendilerini sana kendilerini tanıtsın dedi. Der demez kayba girip kayıp oldu. Kendimi toparlayıp kalktım. Beyimi uyandırdım, anlattım. Önce anlayamadı. Ama yatar yatmaz Gül Baba yine geldi; ‘Sen dünya çapında duyulup yayılacaksın. Sevenlere, sayanlara, darda kalanlara, biz buraya dergâh açıyoruz. Gelenlere de şifa vereceksin’ deyip yine kayboldu. Sabah kalktığımda sevinçten vücudumda bir dinçlik, o zamana kadar yaşamadığım bir hafiflik hissettim. Sonra aile yakınlarıma, anneme, babama ve kardeşime de anlattım. … Onlar kuşku içinde benim hasta olup olmadığımızı gözlerken, bende ufacık bir baş ağrısı, diş ağrısı göz ağrısı bile yoktu. Hiç kaşıntım kalmamıştı. Eski günlerimden daha rahattım, Üstelik iki üç günde bir sabaha kadar beni uyutmaz oldular. Hoca, minarenin 05:30 ‘unda okurken, gerçekler de dersten çekilirlerdi. Böyle bir ay devam etti … Bir ay sonra, bir dua öğrettiler. İsmim Ali Ekber, diyen biri öğretti. İsmail Peygambere Allah’dan kurban indiğinde, babası bıçağa yatırdığında bana öğretilen dua ile tekbirlenmiş. Kendini de ‘Babamın adı Hazreti Hüseyin anamın adı Hüsniye, ben Muhammed’in torunuyum. Bundan sonra sen bize kavuştun. Öğrettiğim duayla baban da senin kurbanını alıp kessin. Artık dersleri biz vereceğiz’ dedi. Sabah kalkıp babama o duayı öğrettim... Kurban kesilirken bunun üç defa tekrarlanmasını istediler. "Bu dediğim 1982 yılı Aralık ayının son günleriydi. Kurbanı kestik. Etini dağıttık. Komşular, akrabalar kendi aralarında bu kurbanın sebebini aramaya başladılar. Ben eskiden çarşıya pazara çıkarken, çıkmaz oldum. Asıl merak ettikleri bendim. Her şeyden çekildim ve 1984 yılının ocak ayını buldum..."2 Artık o “Gelin Süheyla” değil; tüm dünyaya şifa elini sunan, dertlere derman yaralara merhem olan, Muhammed Mustafa - Aliyel Murteza’nın sesini, nefesini duyuran, bâtın âleminin ateşinin dumanını bu dünyada tüttüren tek yaşayan “Pir”, “Zöhre Ana”dır. Zöhre Ana, bir yandan ziyaretine akın akın gelen insanların dertlerine derman olurken; diğer yandan da ummanlarda Pirlerden ders alır. Bu Pirler kendilerini Zöhre Ana’ya tanıtıyorlar, verdikleri derslerle, bâtın ve zahir alemlerinin gerçeklerini bildiriyorlardı. O Haktan gelen bir ışıktı ve ışıktan rahatsız olanlar da vardı… Sayısız insan şifayı Zöhre Ana’dan bulurken; bazıları da bu ortamı içine sindiremeyip resmi makamlara şikayetlere başlamışlardı. Bir dönem alıp başını giden bu şikayetler, Zöhre Ana’nın evliyalığına inanamayan, kerametini görse de kabul etmeyen insanlar –ki bunlar yakın çevresindeki insanlardan başkaları değildi- tarafından yapılıyordu. Bu şikayetler sonucunda, ziyaretine gelen insanlar ona ulaşamaz olmuşlardı. Kapısına kilit vurulmamıştı ancak gözle görülen bir engelleme de vardı: “POLİS GÖZETİMİNDEKİ SARALI" 3 Sultan Kaya’nın tam yanından ayrılacağımız sırada, “Siz asıl benim görümcemin başına gelenleri dinleyin” dedi. Durdum : - Nerede görümceniz ? Neler geldi başına ? Sultan Kaya anlattıkça olayın gerçekten çok ilginç olduğu ortaya çıktı : - Görümcemin adı Esma Aslaner. Geçen yılın başındaydı. Eve geldim ki, amanın... Görümcem kaskatı yatıyor. Elleri kenetlenmiş, bacakları iki kuru ağaç dalı gibi. Aç açabilirsen... Hemen yardım istedim. Sekiz on kişi bir otombile zorla yerleştirdik. Zöhre Ana’ya götürdük. Ama içeri almadılar. - Neden? O durumdaki bir hastayı neden almadılar? - Polis yasaklamış. ‘Alırsak biz suçlu duruma düşeriz’ dediler. Görümcemle birlikte hemen Karakola gittim. Bir polis istedim. Polisler çok kızdı. ‘Böyle bir kadına nasıl inanıyorsunuz?’ diye bağırdılar bana. - Sonunda hastaneye mi gittiniz ? Sultan Kaya başını iki yana salladı : - Hastaneye değil... Yine Ana’ya döndük. Ama, binbir güçlükle... Bana bağıran polise, ‘Sana ne, ben inanıyorum. Bırakın da içeri alsınlar bizi’ diye bağırdım. Bağırmaktan geçip yalvardım. Onlar da hastaneye gitmemizi istediler. Görümcemin zaten hastanelere gidip geldiğini söyledim, etmeyin eylenmeyin diye yalvardım. Karakol görevlisi amirlerinden izin alınmasını istedi. Evine gidip kaldırdım. Durumu gösterdim, anlattım. Benim karakola dönmemi, telefon edeceğini söyledi. Karakola döndük, yine oyaladılar. Sultan Kaya olayı yeniden yaşar gibi heyecanlandı : - Polislere, ‘Görümcem saldırırsa, camları kapıları kırarsa suç sizin olur’ dedim. ‘Nereye giderseniz gidin ’ dediler. Ben döndüm amire, yeniden yalvardım. ‘Zöhre Ana’ya girmeyi yasaklamışsınız, şu haline bakın. Polis olmadan kapı açılmıyor, bana yardım edin’ dedim. Bize bir polis verdi. Karakoldan tam ayrılacağım, biri ‘Sen Alevi misin?’ demez mi? Kızdım, başladım bağırmaya, ‘Alevi olursam ne var bunda? Bundan size ne ? Zöhre Ana alevi sünni ayırım yapmaz ki, bunu soruyorsunuz’ dedim. Başladılar ağzımı yoklamaya. ‘Size alevilik için neler diyor ?’ diye sordular. Neyse, tam iki saatimiz böyle geçti. Sonunda bir polisle Ana’nın kapısına geldik. Yasakçı anlayışı pek kavrayamadığım için, hayretle dinledim: - Peki, dedim, polis, sizinle birlikte mi girdi içeriye? - Ne içeri girmesi ağabey... Ötekiler adama tembih üstüne tembihte bulundular. ‘Sakın içeri girme, taviz verme’ falan... Neyse, biz girdik ya, önemli olan buydu. Girdik içeriye ve Ana biraz su istedi. Okuyup birazını içti. Kalanın görümcemin ağzından akıttı. Ağzını iki kişi zorla araladık. Allah seni inandırsın ağabey, beş dakika geçti geçmedi, görümcem kalkıp dizine yaslandı. Donduk kaldık. - Kimin dizine? - Zöhre Ana’nın dizine... Mübarek de ‘ Senin bir yakının mı öldü ? diye sordu. Görümcem, kocasının öldüğünü, o sırada yüzüne bakınca çok korktuğunu söyledi. - Yani, o korku yüzünden mi sara hastası olmuş? - Sultan Kaya şunları anlattı: - Zöhre Ana ‘Ölülerin ruhu çeker, bu yüzden sara hastalığı kapmışsın. Bir yere de besmelesiz basmışın’ dedi. Yeşille yeniden silip pençesini çaldı. Görümcem hemen ayaklandı. Rengi yerine geldi. Düzelip yürüdü. Dışarı çıktık, polis memurunun ağzı açık kaldı. - Polis korktu mu yoksa? -Korkmadı. Çok saygılıydı. Ama şaşırmıştı. Hep birlikte karakola gittik. Arabadan indik. Görümcemi yürürken gören diğer polisler hem kızdılar, hem hayrete düştüler. Bazıları ‘Madem ki böyle, çocuklarımızı hiç okutmayalım, doktor yapmayalım’ dediler. Ben de, ‘Siz Zöhre Ana’yı tanımıyorsunuz, o üfürükçü ve hurafeci değil, Atatürkçü’ dedim, Her Türk çocuğunun okuyup yükselmesini istediğini söyledim. Sonradan, bu karakol polislerinden bazılarının da yakınlarını Ana’ya götürüp şifa aradıklarını duydum… …Saradan kurtulan Esma Aslaner şimdi Siteler’de bir pastanede çalışıyor. Sağlıklı ve mutlu...” Zöhre Ana, 19 Nisan 1990 tarihinde TBMM Başkanlığına verdiği bir dilekçe ile yapılan baskılardan duyduğu rahatsızlığı şöyle dile getirir: “ Cumhurbaşkanlığı, Anayasa Mahkemesi Başkanlığı, İçişleri Bakanlığı, Ankara Valiliği ve Cumhuriyet Savcılığı 7 - 8 yıldan beri bir ilhamla bilincime ulaşan duaları, kendi inançlarıma göre bana başvuran, ziyaretime gelen insanlara aktarıyorum. Yani, onlara dua okuyarak yardım etmekteyim. Kendilerine dua etmek için hiçbir kimseye çağrıda bulunmadığım gibi, herhangi bir şekilde şahsımla ilgili bir propaganda da yapmış değilim. Ayrıca maddi çıkarı hiç düşünmedim. Ve bana gelenlerin bu tarz taleplerini devamlı reddettim. Ben her şeyden önce Türk olup, bu ülkenin bir vatandaşıyım. Bu ülkenin ve Türk Ulusunun birlik ve bütünlük içinde bulunmasını huzurlu ve güvenli olmasını, insanlarımızın gerçekten birbirlerini sevmelerini dileyen bir insanım. Ayrıca, bölücülüğe, hurafeye ve çağdışı düşüncelere tümüyle karşı olan bir kişiyim. Türkiye Cumhuriyeti, toplumun huzurunu, milli dayanışma ve adalet anlayışı içinde, insan haklarına saygılı, ATATÜRK Milliyetçiliğine bağlı, başlangıçta belirtilen temel ilkelere dayanan, demokratik, laik ve sosyal bir hukuk devletidir, hükmünün yer aldığı Anayasa’nın ikinci maddesindeki esaslara ve unsurlara inanan, bağlı bulunan bir kişiyim. Bugüne kadar çeşitli amaçlarla birçok art niyetli insan tarafından Emniyet’e ve diğer ilgili mercilere de şikâyet edildim. Sürekli olarak Ankara Emniyet Müdürlüğünün gözetim ve denetimine tabi tutuldum. Bu olumsuzluklardan kurtulabilmem ve “Herkes kişi hürriyeti ve güvenliğine sahiptir” diyen Anayasa’nın 19. maddesindeki hükmünden : ‘Herkes özel hayatına ve aile hayatına saygı gösterilmesini isteme hakkına sahiptir. Özel hayatın ve aile hayatının gizliliğine dokunulmaz’ diyen Anayasa’nın 20. madde hükmünden faydalanmak istiyorum. Üfürükçülük yaptığım ve menfaat karşılığı olarak şifa dağıttığım, peygamberliğimi ve evliyalığımı ilan ettiğim gibi birçok isnatlarla müteaddit defalar Ankara Emniyet Müdürlüğü ve Siyasi Şube Müdürlüğü’nce hakkımda tahkikat yapıldı. Açılan davalar sonunda, Ankara Altı, Yedi ve Dokuzuncu Asliye Ceza Mahkemelerinde beraat ettim. Birinde, Ankara Dokuzuncu Asliye Ceza Mahkemesindeki dava reddedildi. Şimdi ise mezhep propagandası yaptığım şeklinde bir ithamla karşı karşıya bulunmaktayım. Mahkeme kararından da anlaşılacağı üzere ne Türk Ceza Kanunun 163. maddesine, ne de 677 sayılı kanuna muhalefet ettim. Hakkımda yapılan iddiaların, birer isnat ve iftira olduğu her defasında adalet makamlarınca kanıtlanmıştır. Yukarıda izah ettiğime dayalı olarak, Anayasa’nın insan hakları ve hürriyetleri için sıralanmış olduğu maddelerden faydalanmak istiyorum. Devamlı emniyet görevlileri tarafından yapılan denetim ve takipten ailem ve çocuklarım huzursuz olmuşlardır. Dilekçem ekinde sunduğum mahkeme kararına istinaden gereği için, sorumlular hakkında gerekli yasal işlemin yapılması ve önlenmesi hususunu saygılarımla arz ve talep ederim.”4 Tüm olumsuzluklara rağmen Zöhre Ana Haktan aldığını halka vermeye devam eder. Kurduğu vakıf aracılığıyla muhtaç insanlara el uzatarak onları okutur, düğünlerini yapar, giyecek ve yiyecek yardımlarında bulunur, tiyatro, folklor, semah, koro, bağlama kursu gibi etkinliklerle gençlerin bireysel ve toplumsal gelişimlerine katkıda bulunur, inancımızı bugüne taşıyan Pirlerin Türbelerinin bakım ve yenilemesini yaptırır… 27 yıldır bıkmadan usanmadan insanlara maddi ve manevi desteğini veren Zöhre Ana halen de bu desteğini sürdürmektedir. Keramet arayanlara en büyük kerameti ise 72 millete bir nazarla bakıp onları Allah – Muhammed – Ali dergâhında tek bir çatı altında toplamasıdır. Dipnot: 1-Zöhre Ana, Hak sırrına erdikten sonra bu arsada İmam Üseyin’in torunları olan Küçük Battal Gazilerin (Hıdır ve İlyas’ın) türbelerinin bulunduğunu bildirmiştir. 2-İsmet Solak, “Cemden Gelen Nefesler” s.87 3-İsmet Solak, “Cemden Gelen Nefesler” s.228 4-İsmet Solak, “Cemden Gelen Nefesler” s.12 |
|
|
| The Following 7 Users Say Thank You to Hayberin Aslanı For This Useful Post: |
|
08-07-2008, 16:42
|
#24 |
|
Üyemiz |
BEN DERVİŞ OLMUŞUM GEZİYOM HASTA
Ben derviş oldum geziyom hasta Bıraktım ben gönlümü Ali Şahta Dört kitap üstüne terazi burda Hüseyin aşkına dart beni beni, Sıra sıra ben Elifi okudum Hak hançeri alıp sineme vurdum Enmişim deryaya elmini buldum Şahımerdanınan yaz beni beni Bu dünya fanidir gidenler gelmez İlim irfan almış meclise girmez Uruf bir menzildir giderse dönmez Muhammed aşkına bul beni beni Nice ataşlar gördüm yakmıyo vallah Birisi Muhammed Ali dost Allah Hay huy demeden haylanın billah Kovsalar dövseler sev beni beni Zöhre Ana derki boynum ip oldu. Hakikat darında derviş köz oldu Dört kitap yazıldı Elif söz oldu Allah'ın aşkına de beni beni |
|
|
| The Following 7 Users Say Thank You to Hayberin Aslanı For This Useful Post: |
|
08-07-2008, 16:43
|
#25 |
|
Üyemiz |
--------------------------------------------------------------------------------
ÇOBAN ALİ Seni bildim hızır sonu Dört kitap var Allah yolu Kerbela'da Ali oğlu Bize gelsin çoban Ali Krıklar eyler Cem'i Pir'e Muhammed postuna gele Dervişler semaha döne Biz uçalım çoban Ali Gökyüzünde güneş doğar Sabah oldu sürü yayar Zöhre Ana umman dalar Derya yatak çoban Ali Oniki imam Şah-ı Merdan Elif yazar okur kuran Binbir donu arap olan Çek deveyi çoban Ali Dili Elif mim yazıyo Dört kitap Allah salıyo Mürşidim Ali oluyo Gel postuma çoban Ali Elif yazar dili bitmez Kelam okur sözü yetmez Kör olanlar seni görmez Derviş sensin çoban Ali Hızır derler donu Ali Taç takınmış Piri Veli İlk baharda coşar seli Akar fırat çoban Ali Sırrım Allah bilmediler Elif hakdır çözmediler Derviş şalı giymediler Şalım sensin çoban Ali Allah Allah dilim durmaz Hak Kelam-ı zalim duymaz Mürşitsiz yola varılmaz Kabem sensin çoban Ali. |
|
|
| The Following 7 Users Say Thank You to Hayberin Aslanı For This Useful Post: |
|
08-07-2008, 16:43
|
#26 |
|
Üyemiz |
SATILIRSAM YUH OLSUN
Bir gün mezarın daşında Kuşlar konacak başında Ne ahbap var nede dostun Kitlerler kapın boşuna Senin gibi, senin gibi Kitledirsem yuh olsun, yuh olsun, yuh olsun Kitledirsem yuh olsun Ah çekerim bile bile Şah eylerim gönül kime Bir kervancı geldi bugün Konuşur şu gelin ile Senin gibi, senin gibi Çağırdıysam yuh olsun, yuh olsun, yuh olsun Çağırdıysam yuh olsun Ben tellal-ım tellal oldum Geldim Kırklar dara durdum Sattı bugün beni Şah-ım Erenlere ben yoruldum Senin gibi, senin gibi Satılırsam yuh olsun, yuh olsun, yuh olsun Satılırsam yuh olsun Hak kelam-ı bile bile Dök dersimi hece hece Bugün Hızır konuşuyor Bir sıfatı gelin Zöhre Senin gibi, senin gibi Görüyorsam yuh olsun, yuh olsun, yuh olsun Görüyorsam yuh olsun. |
|
|
| The Following 7 Users Say Thank You to Hayberin Aslanı For This Useful Post: |
|
08-07-2008, 16:43
|
#27 |
|
|
sevgili hayberin aslanı bu baslıgı size ayordık rahat rahat yazın aslan gibi
 kolay gelsin....
Hakk'ı görmek diler isen
Suret-i insana bak Arayıp gezme bu halkı Cismin içre câna bak. Noksani Baba |
|
|
| The Following 2 Users Say Thank You to Devrim06 For This Useful Post: | caferi (03-08-2011), Hayberin Aslanı (08-07-2008) |
|
08-07-2008, 16:44
|
#28 |
|
Üyemiz |
YOLUM MERHABA
Beş parmağın duası Hazret-i Üseyin atası Hacı Bektaşi sofrası Yiyenlere sere geldim Bektaş merhaba merhaba Pirim merhaba merhaba Can gözü divana bakan Derya umman sesi satan Şah Üseyin'e hasta yatan Ummanlara yata geldim Yolum merhaba merhaba Alim merhaba merhaba Aldım satarım dersimi Muhammed'in nefesini Kızıldeli cübbesini Şu meydana giye geldim Postum merhaba merhaba Şalım merhaba merhaba Alıp kılıcını çatan Mağrup marşup topun tutan Zöhre Ana'ya holta atan Nar içinde yana geldim Korum merhaba merhaba Aşkım merhaba merhaba |
|
|
| The Following 7 Users Say Thank You to Hayberin Aslanı For This Useful Post: |
|
08-07-2008, 16:46
|
#29 | |
|
Üyemiz |
Alinti:
|
|
|
|
| The Following 4 Users Say Thank You to Hayberin Aslanı For This Useful Post: |
|
08-07-2008, 16:47
|
#30 | |
|
|
Alinti:
|
|
|
|
| The Following 6 Users Say Thank You to Devrim06 For This Useful Post: | caferi (03-08-2011), gülgüzeli (08-07-2008), hakikat (08-07-2008), hasan19 (02-01-2009), |
|
| Bookmarks |
| Konuyu Toplam 1 Üye okuyor. (0 Kayıtli üye ve 1 Misafir) | |
| Seçenekler | |
| Stil | |
|
|
Benzer Konular
|
||||
| Konu | Konuyu Baslatan | Forum | Cevaplar | Son Mesaj |
| Küçük istavritin öyküsü | ali | Şiirler | 0 | 09-13-2008 23:56 |
| Askerlikten Men Öyküsü (Süper) | RouGe | Mizah | 1 | 09-10-2008 11:39 |
| çivi öyküsü | ali | Hikaye,deneme,makale | 0 | 08-16-2008 10:37 |
| Yaşam Denen Şey | EyLem | Hikaye,deneme,makale | 2 | 07-19-2008 01:07 |
| Bir hukuksuzluk öyküsü | mihrali | Türkiye Gündemi | 0 | 06-10-2008 14:52 |
|
Sponsored links
|
|||||||||
 |
|||||||||
Normal
