|
|
 |
|||||||
| Alevi Ozanları, Deyişler Alevi ozanlarına dair paylaşımların yapılabileceği alan. Deyiş, Deyişler. |
| Reklam Alanı |
 |
|
|
|
Seçenekler | Stil |
08-23-2008, 01:31
|
#1 |
|
Can |
Rıza Tevfik
Rıza Tevfik (Bölükbaşı)
(1869-1949)  Edirne’ye bağlı Cezrimustafapaşa’da doğdu. İlk tah*silini İstanbul’da bir Musevî okulunda yaptı. Rüştiye’yı Geli*bolu’da okudu. Mülkiye Mektebı’nde öğrenci iken bâzı olay*lara karıştığı için okuldan çıkarıldı (1890). Sonra Tıbbiye’ye girdi ve 1899′da mezun oldu. 1908 yılına kadar Karantina idaresi’nde doktorluk yaptı. Maarif Nazırlığı (1918) ve Şûra*yı Devlet Reisliği (1919) yaptı. Sevr Antlaşması’nı imzalayan hey’et in içinde yer aldı. Bu yüzden Yüzellilikler listesine alındı ve yurt dışına sürüldü (1922). Sürgün hayatınt Ürdün’*de geçirdi. 1943′de çıkan af kanunundan istifâde ile yurda döndü. İstanbul’da öldü. Zincirlikuyu Mezarlığı’na gömül*dü. XX’inci asır şairlerindendir. Feylesof diye de tanınır. Batı felsefesinin Türkiye’de tanınmasında çalışmaları olduğu ve Darülfünun’da felsefe dersleri verdiği için bu ünvânı almış*tır. Şâir olarak hiçbir edebî topluluğa dâhil olmamıştır. Halk şiiri tarzında yazdığı manzumeleri ile tanınmıştır. Koşmala*rı, nefesleri ve dîvanları, saz ve tekke şiirinin kaynağından beslenmiştir. Bu şiirler sayesinde hece vezni canlanmış, yaygınlaşmış, halk şiirimizin aydınlar arasında da sevilmesi mümkün olmuştur. (yazılmasada hiç bir yerde: Pir Edip Ahmet Harabî'den el alarak yola girmiştir. Bu yol sürenindir. Bunun için ALEVÎ'dir...) Eserlerinin bir kısmı neşredilmemiştir. Basılanlar şunlar*dır: 1. Les Textes Houroufis (Hurufilik metinleri, Leiden, 1909), 2. Abdülhak Hâmid ve Mülâhazat-ı Felsefiyyesi (1918), 3. Estetik (1920), 4. Felsefe Dersleri (1914), 5. Ömer Hayyam’ın Felsefesi (1927), 6. Tevfik Fikret (1945), 7. Serâb-ı Ömrüm (Şitrler, Lefkoşe 1934, İstanbul 1949). [Hilmi Yücebaş, Bütün Yönleriyle Rızâ Tevfik, İstanbul 1968; Abdullah Uçman, RızaTevfik'in Tekke ve Halk Edebiyatı ile İlgili Ma*kaleleri, 1982.]
ELİNE BELİNE DİLİNE SAHİP OL!!!
DERSİME SEFER OLUR; ZAFER OLMAZ (Seyit Rıza) |
|
|
|
08-23-2008, 01:40
|
#2 |
|
Can |
Sorma Hocam
Bana sual sorma, cevap müşküldür, Her sırrı ben sana açamam hocam. Hakkın hazinesi darı değildir, Cami avlusunda saçamam hocam. Kayd-i âhiretle düşmem mihnete, Ben burda memurum şimdi hizmete, Hayvan otlatırken gidip cennete, Sana hülle donu biçemem hocam. Miracı anlatma, eşek değilim, Bildiğin kadar da melek değilim, Günahkâr insanım, ördek değilim, Bu ağır gövdeyle uçamam hocam. Halka korku verme velvele salıp, Dünya ve âhiret bu köhne kalıp, Ben softa değilim cübbemi alıp, İmaret imaret göçemem hocam. Ölümden ürker mi tez ölen kimse? Çoktan mazhar oldum ben hak nefese, Bu demi sürerken ecel gelirse, İşimi bırakıp kaçamam hocam. Şarabı men etme, o değil hüner, Aşıkım bâdesiz pek başım döner, Gönlümde muhabbet ateşi söner, Özrüm var, sade su içemem hocam. Nâr-ı cehennemi önüme serme, Günahımı döküp kaygular verme, Kitapta yerini bana gösterme, Ben pek o yazıyı seçemem hocam. Feylesof Rıza'yım dinsiz anlama, Dini ben öğrettim kendi babama, Her ipte oynadım cambazım amma, Sırat köprüsünü geçemem hocam. |
|
|
|
|
08-23-2008, 01:42
|
#3 |
|
Can |
Güzelim afetsin lakin ben sana
Divane olsam da aşık olmazdım. Pek açık söylersem darılma bana Aşık olsam bile sadık olmazdım. Sen gibi şahbazlar semiz kaz arar. Bilirim çok alık aşıkların var. Ben bu koleksiyona girssem de naçar Onların birine faik olmzadım. Ben de senin gibi çapkınım biraz İki cambaz aynı ipte oynamaz Beni sevsen bile sen ey işvebaz Ben o muhabbete layık olmazdım. |
|
|
|
|
08-23-2008, 01:46
|
#4 |
|
Can |
Ben seni ağlattım, hem çok ağlattım
Çünkü infiâlin şi're bedeldi Bir kadın ağlatmak zevkini tattım Bende bu bir çılgın, hain emeldi Güzel gözlerine yaşlar sinerken, Sonra damla damla taşıp inerken Göğsünde şahkalar çoşup dinerken Titrek dudakların cidden güzeldi. Ben seni sevmiştim ey melek kadın Sızlıyor içimde sevgili yâdın Azâr-ı aşkımı yanlış anladın Bence hüzn-i hüsnün pek mübecceldi |
|
|
|
|
08-23-2008, 01:47
|
#5 |
|
Can |
İsmini bilmezdim fakat tanırdım,
Ne yosma bir çiçek takışı vardı. Kızıl saçlarını ateş sanırdım, Güneş nuru gibi yakışı vardı. Öyledir, gün, şafak söktüğü zaman, -Göllere gölgeler çöktüğü zaman-. Saçını çözüp de döktüğü zaman, Dalga dalga düşüp akışı vardı. Hüsnünde bir eda var ki asıydı, Beni harab eden o edasıydı, Sevdalı gönlümün aşinasıydı, Yüzüme bir şirin bakışı vardı. |
|
|
|
|
08-23-2008, 01:47
|
#6 |
|
Can |
Ruhumda gizli bir emel mi arar
Gözlerime bakıp dalan gözlerin? Aklıma gelmedik bilmece sorar Beni hülyalara salan gözlerin! Nigâhın gönlüme - ey perî - peyker! - Leyâl-i hasretin hüznünü döker; Karanlıklar gibi yığılır çöker İçimde yer edip kalan gözlerin! Huzûrunda bâzen benliğim erir, Tavrın hulûsumdan şübhe gösterir. Bâzen de ne olmaz ümidler verir Sabr ü karârımı alan gözlerin! Gamzende zâhir, ey ömrümün vârı! . Füsûn-ı hüsnünün bütün esrârı. Neşr eder âleme reng-i bahârı Koyu menekşeye çalan gözlerin! Sihirdir, şüphesiz, bütün bu şeyler; Bakışın zihnimi perişan eyler. Bana aşk elinden efsane söyler, Aşka inanmayan yalan gözlerin! |
|
|
|
|
08-23-2008, 01:48
|
#7 |
|
Can |
Vardım eşiğine yüzümü sürdüm,
Etrafını bütün dikenler almış. Ulu mihrabında yazılar gördüm, Kimbilir ne mutlu zamandan kalmış! Batan güneşlerin ölgün nigahı Karartıp bırakmış o kıblegahı Mazlum bir ümmetin baht-ı siyahı Viran kubbesinde gölgeler salmış. |
|
|
|
|
08-23-2008, 01:48
|
#8 |
|
Can |
Hiç unmayacak bir asabi derd-i serim var,
Nazlım, bugün ayrılma yanımdan kederim var! Ben bihaberim kendi sürekli elemimden, Gel nabzıma bak! .Tut şu soğuk cansız elimden. Hiç unmayacak bir asabi derd-i serim var, Nazlım, bugün ayrılma yanımdan kederim var! |
|
|
|
|
08-23-2008, 01:49
|
#9 |
|
Can |
Selma...Sen de Unut Yavrum!
Bir akşamdı, evimizde ecel kanat germişti, Anneni - bir cellad gibi - vurup yere sermişti. Ölüm ile pençeleşen bir hayatın güreşi, Sekiz yıldan sonra dinmiş; nihayete ermişti. Adalar'ın denizinde batan akşam güneşi Sönük, ölgün ışığını çamlıklara dökmüştü. Evde yoktun, sonra geldin, dağda kırda gezmiştin; Lâkin bilmem bu yokluğu nerden, nasıl sezmiştin? Güzel ela gözlerine bir öksüzlük çökmüştü, Gözyaşımda dehşetli bir sır arayan gözlerin, Issız kalan vicdanıma karanlıklar serperdi. '-Baba! Annem nerde? ' dedin,hep tüylerim ürperdi: Hançer gibi ta ruhuma battı yaman sözlerin. O gün bugün 'Annem nerde? ' diye ba'zı sorarsın, Gülümserim gözyaşlarım sakin sakin akarken; Uzaklarda bir şey arar, ufuklara bakarken, Benim dalgın gözlerimde hayalini ararsın. O tâli'siz bi-çareyi bak ben bile unuttum, Gönlümdeki iniltiyi ninnilerle uyuttum. Unut kızım, sen de unut, anma artık adını; Yabancıdır bize, sorma o zavallı kadını. Sorma kızım, sorma yavrum,ben de bilmem nerdedir; Onu örten kara toprak bir karanlık perdedir. 'O ağaçlar neresidir? ' diye sorma güzelim! Gel, seninle yapayalnız çamlıklarda gezelim. O ağaçlar batıp giden güneşlerin gölgesi; O serviler hayal olan varlıkların ülkesi. Bak bu yanda daha dil-ber fidanlar var, kuşlar var; Beyaz, penbe çiçek açmış gelin gibi ağaçlar. Bahar olmuş bak her yere hayat nuru saçılmış, Gözyaşların döküldüğü yerde güller açılmış. Güneş senin, bahar senin, bak sen de bir çiçeksin; Gül ki, benim küskün gönlüm o gülüşe özensin, Sessiz dağlar kahkahana cevap versin, bezensin. Ölüm şeklindeki sırrın ma'nasını düşünme Gölge gibi bir varlığın ru'yasını düşünme Sabahı yok, nihayetsiz karanlıklar içinde -Bir kıvılcım gibi- bir an beliririz, söneriz. Varlık budur benim için, hatta senin için de; 'Bir hakikat var mı? ' derken bir hayale döneriz. Nice yüzler gördüm, geçti - ben unuttum- besbelli; Her çehre bir hayalettir bu süreksiz ru'yada Unut yavrum, sen de unut! . Bu ölümlü dünyada Her cefayı unutmaktır bizler için teselli. Sonbaharın matemini gözlerimde okuma! ... (Serâb-ı Ömrüm) -1903 |
|
|
|
|
08-23-2008, 01:50
|
#10 |
|
Can |
Yürü hey bivefa hercai güzel,
Gönlüm o sevdadan vaz geldi geçti; Soldu açılmadan gonce-i emel, Sonbahara erdik yaz geldi geçti. Sana şerhederken hicran-ı aşkı Dizinde okudum destan-ı aşkı Buselerle aldım peyman-ı aşkı Unutma arada söz geldi geçti. Hüsnüne bu kadar niçin övündün? ! Bir yanar ateştin sinemde; söndün! Ahd-ü peyman ettin sözünden döndün O da bir hevesmiş tez geldi geçti. |
|
|
|
|
| Bookmarks |
| Konuyu Toplam 1 Üye okuyor. (0 Kayıtli üye ve 1 Misafir) | |
| Seçenekler | |
| Stil | |
|
|
Benzer Konular
|
||||
| Konu | Konuyu Baslatan | Forum | Cevaplar | Son Mesaj |
| Adım Seyyid Rıza | KAMO | Siyasal Yaşam | 2 | 12-27-2008 09:51 |
| Rıza AYDIN:SALGADA | Devrim06 | Alevilik Araştırmaları | 0 | 11-18-2008 09:46 |
| Neyzen Tevfik | Kul Seyyid | Alevi Ozanları, Deyişler | 14 | 07-27-2008 14:13 |
| Neyzen Tevfik Fıkraları | İGzE | Fıkra | 1 | 06-08-2008 21:32 |
| İmam Ali Rıza (a.s) | cetin aktas | Alevilik Tarihi | 0 | 06-03-2008 00:46 |
|
Sponsored links
|
|||||||||
 |
|||||||||
Normal
