Devrim06

Sefil Ali

1790-1867. Sungurlu’nun Yazır köyünde doğdu. Babasıyla birlikte köyün sığır çobanlığını yaparken birgün öğle vakti uyuduğunda rüyasında bir pir elinden bade içti. O güne kadar fazlaca konuşmayan, meclis içinde pek sesi çıkmayan Ali, deyiş söylemeye başladı. Konumuna uygun olduğunu düşündüğünden Sefil Ali mahlasını aldı.

Kısa sürede kendi yöresinde ve hemen tüm Orta Anadolu’da adını duyurdu ve dolaşmaya başladı. Bu dolaşmalar zamanla tam bir sefil hayatına dönüştü. Şiirleri, deyişleri dilden dile dolaştı ancak kağıda aktarılmadığından beli ölçülerde belleklerde kalanların dışındakiler unutulup gitti.

Sefil Ali köyünde öldü ve orada toprağa verildi.

Aynı adlı öteki aşıklarla Sefil Ali’nin şiirleri birbirine karışmaktadır. Ancak son yıllarda Gürani Doğan tarafından yörede gerçekleştirilen araştırmalarla belli ölçüde bir ayıklama yapılarak toparlandı.




Ben

Yer yok iken gök yok iken var idim
Nice makam makam gezdim idi ben
Kandilde nur idim seyreder idim
Nuh ile gemiyi dizdim idi ben

Kün deyince var eyledim alemi
Nice Süleyman’a çaldım kalemi
Miraçta danıştım bin bir kelamı
Muhammet suresin yazdım idi ben

Bir avuç toprağı deryaya saçtım
İsmim Adem idi karaya düştüm
Kubbe-i cihanın kapısın açtım
Kırkların engürün ezdim idi ben

Çar noktayı elif dilimde idi
Kuduret kalemi elimde idi
Dört melek la mekan elimde idi
Doksan bin sureyi yazdım idi ben

Ahirinde ismim Ali koydurdum
Mümin kullarının Kalbine girdim
Sefil Ali gece gündüz hem virdim
Boz Dev’in bendini çözdüm idi ben

Devrim06

NURU RAHMANIM ALİ
Şah-ı Merdan cûşa geldi sırrın aşikâr eyledi
Yağmuru yağdıran menim Ömer diye söyledi
Ol dem de şimşek balkıyıp yedi sema gürledi
Hem sakidir hem bakidir nuru rahmanım Ali

Ömer vardı ol Muhammed katına dedi beyan
Ya Muhammed Ali midir arş yüzünde gürleyen
Çark-ı gerdün elindedir türlü hikmet eyleyen
Hem sakidir hem bakidir nuru rahmanım Ali


Muhammed lisana geldi yektir Ali’m bir dedi
Hem evveli hem ahiri her şeye kadir dedi
Ali’ye şek getirenler mutlaka kâfir dedi
Hem sakidir hem bakidir nuru rahmanım Ali


“Lahmike lahmi” buyurdu “cismim Ali demmike”
“Ali benim veçhim” dedi zülcelâl-ı rabbike
Hükmü baki adilham dir la ilahe gayruke
Hem sakidir hem bakidir nuru rahmanım Ali


“Kün” deyince var eyledi on sekiz bin âlemi
Hem yazandır hem bozandır levh-i mahfuz kalemi
Cümle dertlerin dermanı yaraların merhemi
Hem sakidir hem bakidir nuru rahmanım Ali


SEFİL ALİ’m akıl ermez hikmetine Ali’nin
Sarraf olan kıymet biçsin gevher ile lal’inin
Hem aşığa maşuk oldu aklın aldı delinin
Hem sakidir hem bakidir nuru rahmanım Ali










Lahmike lahmi
: Arapçada “etin etim”anlamında.
Hz.Muhammed’in Gadirhum’da Hz. Ali için
söylediği hadisten alınmıştır.
¨Lahmike lahmi, demmike demmi, ruhike
ruhi cismike cisme¨.(Eti etim, kanı kanım,
ruhu ruhum, cismi cismim.)

Kün



: Allah’ın evreni yaratırken buyurduğu ‘ol’ emri





Çarh-ı gerdun
: Dünya

Devrim06

Baba İlyas

ALİ gibi er gelmedi bu cihane
Ona da buldular türlü bahane
Yedi kez uğradım ulu divane
Men ALİ'den başka Tanrı görmedim

hadimül fukara

Sayın Devrim06 kardeşim emeğine sağlık güzel bi paylaşım. sefil ali genç yaşlarda iken köylüler Aygar dağındaki Nöbeti baba tekkesine kurban ve yağmur duasına çıkarlar Sefil Alide çok ister gitmeyi ancak babası müsade etmaz ,bi müddet sonra babası hayvanları Sefil Aliye bırakıp kendiside ziyarete çıkar, bu sırada hayvanları çamlığa salan Sefil Ali bir pınarın başında uykuya dalar ve rüyasında Kızıldeli sultan Sefil Aliye bi dolu verir , uyandığında kendinde bi değişiklik hisseder ve çalıp söylemeye başlar,

bu beyanda Sefil Ali badeli aşıklardandır, Sefil Alinin babası köylülerle ziyaretten dönerken Sefil Aliyi elindeki deyneğini saz niyetine tutup çalıp söylerken bulurlar .şu deyişinide burda ozaman söylemiştir;


KIZILDELİ


yine bir derde düştüm dermanım kızıldeli
şarabın lal ünden içtim meyvem kızıldeli
aşkına düşmeden evvel sevdakar olmuş idim
sefil sana kurban olsun bu canım kızıldeli


Evvel ismin Seyyid Ali türlü hikmet eyliyen
Seyyid ismin zemindendir böyle bildim söyliyen.
Ellerini ateş edip,ordusunu doylayan,
hem dinimsin hem imanım sen methim kızıldeli.

Ya nasıl vasıf eylemeyim evliyalar şahını,
Hüsnün gören aşıklara verdim türlü zahımı
Figanım arşa çıkardın alem duydu ahımı
hem pirimsin hem üstadım,sultanım Kızıldeli


Fatma anam ah eyledi Hüseyinin göçünü
Sevdiğim senden isterim derdimin ilacını
Hacı Bektaş Veli sultan sana verdi tacını
Rumeline bağ olan sultanım Kızıldeli

Hak Muhammed-Ali,Hasan,Hüseyin virdindeyim
Zeynel, Bakır,Cafer,Kazım,Rıza nın derdindeyim
Şah Takiye ba Nakiye ,Askerinin bendindeyim
Mehdi ile bile gelen sultanım Kızıldeli.

SEFİL ALİM bir pınar da irşad etti kendini
Arayanlar orda bulsun dedi arz eden beni
Cismin aydır aya benzer hüsnün cevahir kani
Muhammed mustafaya dost olan kızıldeli.


Kaynak kişi;Çomar koyunden 1927 doğumlu Aşık Zeynel Doğan.