|
|
 |
|||||||
| Alevi Ozanları, Deyişler Alevi ozanlarına dair paylaşımların yapılabileceği alan. Deyiş, Deyişler. |
| Reklam Alanı |
 |
|
|
|
Seçenekler | Stil |
07-30-2008, 11:37
|
#1 |
|
Can |
Sefil Selimi Deyişleri Ve Hayatı
SEFİL SELİM - SELİMİ-AŞIK SEFİL SELİMİ 1933- 2003 SİVAS/ŞARKIŞLA-SİVAS Sefil Selim’in asıl adı Ahmet Günbulut’tur. Şarkışla’da 1933 yılında dünyaya geldi. Orta okulu ikinci sınıfa kadar okudu. Sefil bir ömür sürdü. Saz çalmayı ve şiir okumayı kendi kendine öğrendi.1966 yılında Konya'da Türkiye Aşıklar Bayramı'na katildi. 1968 yılında çalışmak üzere Hollanda'ya gitmesine rağmen her yıl Ekim ayı sonunda Aşıklar Bayramına katılmak üzere Türkiye'ye geldi. Atışma şiir dalında üstün bir yeteneğe sahiptir. Türkiye asıklar bayramının da 1969 yılında Kul Mustafa adında bir ozanla yaptığı atışma hala unutulmadı. 1972 yılında yurtdışından kesin dönüş yaparak baba memleketi Sivas'a yerleşti. 6 çocuk babasıdır. Atışma dalında ustun bir yeteneği olan Sefil Selimi özellikle 1969 yılında Kul Mustafa adli ozanla yaptığı atışma ile bu alandaki namını duyurdu. Felsefe ve tasavvuf konulu şiirleri ağırlıktadır. Yaklaşık her yıl Asıklar bayramında yarışmaya katılan şiirler arasında ilk ona şiirleri ile girmeyi başarmıştır. Evli ve 6 çocuk babası olan ozanın Yar Badesi, Yalın Kat ve Kul Yanmasın adli üç şiir kitabi vardır. Ozan Sefil Selimi 30 Aralık 2003 tarihinde aramızdan ayrıldı. Başlıca şiirlerinden örnekler şunlardır: Sefil Selimi’nin Kul Yanmasın adını taşıyan kitabi vardır. Sefil Selimi hakkında çıkan diğer kitaplar: *Abdullah Şatoğlu-Yar badesi *İbrahim Aslanoğlu-Yalınkat *Doğan Kaya-Çobanın Can Pınarı *Uğur Kaya-Şiirleri ve Türküleriyle Sefil Selimî
ELİNE BELİNE DİLİNE SAHİP OL!!!
DERSİME SEFER OLUR; ZAFER OLMAZ (Seyit Rıza) |
|
|
|
07-30-2008, 11:38
|
#2 |
|
Can |
Hor görme Rahmanin kudreti kulda
Kul yanmasın Sefil Selimi yansın Her maharet mevcut el oğlu elde El yanmasın Sefil Selimi yansın Ey Sefil Selimi acı her cana Yakıp kimseyi düşürme isyana Yanan bir şey fayda vermez insana Gül yanmasın Sefil Selimi yansın |
|
|
|
|
07-30-2008, 11:38
|
#3 |
|
Can |
Sihirli mühürlü bir kapıdayım,
Gâhi örtük, gâhi açık gözüme. Esrara bürünmüş bir yapıdayım, Gâhi mamur, gâhi açık gözüme. Gördüğüm her şeyde ararım mânâ, Esrarla hikmetle kalırım dona, Her varlık mahsustur yalnız ona, Gâhi büyük gâhi küçük gözüme. Yoruldu mantığım kurudu zekâm, Hakk’ın boyasına yetmiyor rakam, Sarmış bu alemi top yekun bekam, Gâhi bin gâhi buçuk gözüme. Çeşitli kılıkta o verir emir, Kendi düzeninde fikri hür amir, Yaptığını eder, eliyle tamir, Gâhi binâ, gâhi saçak gözüme. Sefil Selimi’nin derdi var köklü, Haksiz gözükür ya tamamen hakli, Aradığı hakan adem’de saklı, Gâhi emir, gâhi köçek gözüme |
|
|
|
|
07-30-2008, 11:39
|
#4 |
|
Can |
Hiç kimse benzemez sana,
Leylâ nedir ki yanında! Mecnunda hak verir bana, Leylâ nedir ki yanında! Ferhat-Şirin olsa şaşar, Görse ayağına düşer, Mevlâ seni sende yasar, Leylâ nedir ki yanında! Gam çekersen güneş doğmaz, Gökten yere rahmet yağmaz, Gözlerin tarife sığmaz, Leylâ nedir ki yanında! Baldan leziz lafın batmaz, Sen uyursan şafak atmaz, Nutkum durur, dilim tutmaz, Leylâ nedir ki yanında! Gücüm artar, ilmim artar, Ask ver gafletimden kurtar, Saç telin bin Leyla tartar, Leylâ nedir ki yanında! Dara düştüm, zora düştüm, Adini söylerken coştum, Seninle ben beni aştım, Leylâ nedir ki yanında! Rüzgâr yalamasın seni, Ecel alamasın seni, Zaman silemesin seni, Leylâ nedir ki yanında! Kerem,Yunus, Mansur gelmiş, Hepsi pek fazla ün almış, Selimi bir güzel bulmuş, Leylâ nedir ki yanında! |
|
|
|
|
07-30-2008, 11:39
|
#5 |
|
Can |
Ne zaman uğrasam aklımıi alır,
Ask muhabbet bulur karagözünde. Yarenler ahbaplar gönlümde kalır, Ask muhabbet bulur karagözünde. Karayım kara, benzerim kar’a Ulular yaşamış, asıklar doğmuş, Bütün insanları Hüdayı bilmiş. Sanki birbirinden temiz ders almış, Söz demiş, saz çalmış karagözünde. Karayım kara, benzerim kar’a. Yücelerin gine ahbaplık etmiş, Hepsi birbirinin elinden tutmuş, Hileyi, hatayı özünden atmış, Tertemiz insanlar karagözünde. Karayım kara, dönmüşüm kar’a. Ey aşığım söyler, hemi de dinler, Garezler de kini daima önler, Hepsi de çalışır bas ile canlar, Çalışkanlar dolmuş karagözünde. Karayım kara, dönmüşüm kar’a. Hepsi bir ayna da ayni sıfatta, Birbirine benziyorlar surette, Ana caddesi var sanki sırat da, Yürümüş mevlaya karagözünde. Karayım kara, dönmüşüm kar’a. Kızılırmak akar yani başında, Sevda fışkırıyor toprak tasında, Hep insanlar güzel kendi isinde, Seven sevgi bulmuş karagözünde. Karayım kara, benzerim kar’a. Gelmişim bu yere neyi ararım, İnsan olsam insanlara yararım, Ben beni yitirdim burdan sorarım, Sefil Selimi'yi bulmuş karagözünde. Karayım kara, dönmüşüm kar’a. |
|
|
|
|
07-30-2008, 11:40
|
#6 |
|
Can |
Kimse bana yaren olmaz yar olmaz
Mertlik hırkasını giydim giyeli Dünya bomboş olsa bana yer kalmaz. İnsana muhabbet duydum duyalı İmanım hükümdar benliğim esir Ehli beyti sevdim dediler kusur Kimi korkak dedi kimi de cesur Kurt ile koyunu yaydım yayalı Ardımdan vuranlar yüzüme güler Kestiği az gibi parçalar böler Herkes kılıcımı boynumda biler Başımı meydana koydum koyalı "Bu Kızılbaş olmuş, yunmaz" diyorlar "Kestiği haramdır, yenmez" diyorlar "Camiye mescide konmaz" diyorlar, İmam Sah Hüseyn'e uydum uyalı Çoğu bende kağıt hüccet arıyor Hal bilmeyen dip dedemi soruyor Dostlar ölümüme karar veriyor Sefil Selimi'yem dedim diyeli |
|
|
|
|
07-30-2008, 11:41
|
#7 |
|
Can |
Beni ne arayın ne elden sorun,
Necmettin Efendi, Yunus Efendi. Size söz söyleyim siz karar verin, Necmettin Efendi, Yunus Efendi. Aşkın delisiyim, pirin hayranı, Kubbenin kendiyim yerin hayranı, İkiyi severim birin hayranı, Necmettin Efendi, Yunus Efendi. Bu halkın içinde deli sayılan Elimdeki sazin teli sayılan, Canlıyım ve lakin ölü sayılan, Necmettin Efendi, Yunus Efendi. Ululara hizmetim var aşkım var, Sohbetim var irfanım yok meşkim var, Ölçülmez, bilinmez beden köşküm var, Necmettin Efendi, Yunus Efendi. İkiliği bilinmez suya benzerim, Bulutlar ardında aya benzerim, Sizler bana söylen neye benzerim, Necmettin Efendi, Yunus Efendi. Ayağım yerlerde göklerde başım, Nefesde nefesim yerdeki daşım, Allah’la insanla daima isim, Necmettin Efendi, Yunus Efendi. Kendi kendim ile savaşım vardır, Zalim de alim de bir bana yardir, Dövseler sövseler ne fayda vardır, Necmettin Efendi, Yunus Efendi. Layık olunmayan aşkı bulamaz, Bedavadır amma kimse alamaz, Bu çeşmeden cahil insan dolamaz, Necmettin Efendi, Yunus efendi. Aldığım altını harcamam hemen, Bir adem kuluna eyledim iman, Onun için halim gayetten yaman, Necmettin Efendi, yunus efendi. Bazı dolu gibi bazı boş gibi, Bazı hayal gibi bazı düş gibi, Herkes yiyor beni dolu bos gibi, Necmettin Efendi, Yunus Efendi. Ey Sefil Selimi söyleme uzun, Belki de dostlara verirsin hüzün, Güneşi olmalı mutlaka bugün, Necmettin Efendi, Yunus Efendi |
|
|
|
|
07-30-2008, 11:41
|
#8 |
|
Can |
Kevser ırmağında saki olan yar,
Bir bardak dem ikram etmez mi ola? Sıratın yolunu iyi bilen yar, Benim de elimden tutmaz mi ola? Aman medet, duy sesimi dardayım, Sorma hallerimi, gayet zordayım, Cehennemden daha beter kordayım, Yanarım, yandığım yetmez mi ola? Her yanımı harlı ateş çevirdi, Vücut sarayımı yaktı kavurdu, Yaptım mamur ettim, geri çevirdi, Viranemde, güller bitmez mi ola? Zindanda kalsam da gam yemem gene, Sefil Selimi'yle dursan yan yana, Olmak istiyorum, dostla can cana, Muradımca bülbül ötmez mi ola? |
|
|
|
|
07-30-2008, 11:42
|
#9 |
|
Can |
Gösteriş yapan,
İnsanlardan kaç. Maddeye tapan, Şeytanlardan kaç. Pis maval okur, Eylemez şükür, Taşımaz fikir, Maymunlardan kaç. Olur çok yaman, Dikkat et aman, Menfaat uman, Meydanlardan kaç. Çevirdim tarih, Oldum müsterih, Ne Ay ne Merih, İsyanlardan kaç. Birkaç cümle laf, Duyan çekmez of, Cahil olur kof, Nadanlardan kaç. Al sermaye et, Gönlü eyler fet(h), Sefil’ye yet, Odunlardan kaç |
|
|
|
|
07-30-2008, 11:42
|
#10 |
|
Can |
Yar senin yoluna mayın dökseler,
Üstüne aşkınla basar gelirim. Parçalayıp yüzüm yüzüm yüzseler, Derimi duvara asar gelirim. Kollarımı kırık kırık kırsalar, Kemiğimi yarık yarık yarsalar, Ölsün diye mavzer ile vursalar, Yarama fişeği basar gelirim. Lime lime ayırsalar tenimi, Arşa kadar kapatsalar önümü, Damarımdan kazısalar kanımı, Dağları yerlere yasar gelirim. Kara taşa urgan ile gerseler, Canımı sinemden çekip alsalar, Sefil Selimi’yi dara gerseler, Ümidi bedenden keser gelirim. |
|
|
|
|
| Bookmarks |
| Konuyu Toplam 1 Üye okuyor. (0 Kayıtli üye ve 1 Misafir) | |
| Seçenekler | |
| Stil | |
|
|
Benzer Konular
|
||||
| Konu | Konuyu Baslatan | Forum | Cevaplar | Son Mesaj |
| Canım yandı pis uyuz elinden- Sefil Ali. | İşcanbaba | Genel Şiir Paylaşımları | 0 | 12-03-2008 10:26 |
|
Sponsored links
|
|||||||||
 |
|||||||||
Normal
