|
|
 |
|||||||
| Alevi Ozanları, Deyişler Alevi ozanlarına dair paylaşımların yapılabileceği alan. Deyiş, Deyişler. |
| Reklam Alanı |
 |
|
|
|
Seçenekler | Stil |
02-06-2009, 22:42
|
#1 |
|
Can Bizden Biri |
Âşık Davut Sularî - Hayatı, Sanatı, Şiirleri ve Sularî ile Son Sohbet
 Erzincan'da Ali Rahmanî'nin Âşıklar kahvesinde vefatından az önce Âşık İhsan Yavuzer'le yaptığı atışmada: Söyle Sularî erine Erişe gerçek pîrine Yalvarayım hak birine Götür Hünkâr'a beni diyen ve küçük yaşta dedesinin teşvikiyle eline aldığı sazı son nefesine kadar hiçbir koşulda bırakmayan Davut Sularî, 1926'da Erzincan'ın Çayırlı ilçesinde dünyaya gelmiştir. (Bazı kaynaklarda 1925 olarak geçmektedir.) Baba adı Veli, Anne adı Rindi'dir. (Bazı kaynaklarda anne adı Cezayir olarak geçmektedir.) Aile soyadları Ağbaba olan Davut Sularî 17 yaşında rüyasında bade içişiyle birlikte aldığını ifade ettiği Sularî mahlasını Davut Sularî adı ile ünlendikten sonra kendisine soyadı olarak tescil ettirmiştir. Sularî'nin dedesi Mehmet Kaltık olup tüm aşiretiyle birlikte Tunceli'nin Nazimiye ilçesi Kureyşanlılar köyündendir. Aile soyca Erzincan'ın Tercan ilçesinin Çayırlı bucağına yerleşmiştir. Çayır bugün ilçedir. İlk okulu üçüncü sınıfa kadar okuyabilen Davut Sularî, asıl eğitimini dedeler ve pirler dergâhından almıştır. İlk eğitimine Dedesi Mehmet Kaltık yanında başlamış saz çalmayı da dedesinin teşvikiyle küçük yaşta öğrenmiştir. 1938'de Gülşah Ana ile evlenen Davut Sularî bir de nikahsız evlilik yapar. Bu iki evlilikten beş çocuğu olmuştur. Bir şiirinde: Pîr elinden içtim dolu Öğrendim erkânı yolu diyerek bâdeli âşıklar kervanına katıldığını belirtmiş, çeşitli konuşmalarında da bâde öyküsünü dile getirmiş, sır âleminde kendisine sürekli akıp çağlayacağı için Sularî mahlasını verildiğini söylemiştir. Bâde içme olayından sonra aşk ateşiyle yanıp kabına sığmayan Davut Sularî'ye babası tarafından ailenin üzerinde bulunan dedelik hizmetini yürütme görevi verilir bu şekilde Davut Sularî taliplerini görme bahanesiyle de olsa sürekli gezip âşıklık geleneklerini ustaca sürdürür. Halk arasında Davut Sularî'nin evliya mertebesine ermiş bir kişi olduğunu ileri sürenler bulunmakta, yakın çevresinde de Sularî'nin kerametlerinden söz edilmekte bu konuda çeşitli anlatılar bulunmaktadır. Bunlardan bazıları şöyledir: Davut Sularî çıraklarında Âşık Beyhanî'yle Adana yolunda, yaz sıcağında mola verip dinlendikleri bir ağacın gölgesinde uyuyakalır. Bir ara Sularî Beyanî'nin sesi ile uyanır. "Baba kalk yılan sokacak!" Sularî gözünü açar ki altında yattığı ağacın dalında bir yılan başını kendisine doğru uzatıyor. Hemen yanı başındaki sazı kucağına alıp Şah-ı şahmaran üzerine bir deyiş okur. Yılan sazın ve âşığın yanık sesini duyunca yavaşça geri çekilip dallar arasında kaybolur. Âşık Beyanî hayretler içinde kalıp ustasına niyaz eder. Yine bir gün çırağı Beyanî'yle Erzincan yakınlarında bir köye giderken karşıda kümelenmiş geyikleri görürler. Ellerindeki sazları tüfek sanan geyikler ürkerek kaçar. Fakat içlerinden yaralı olan ana geyik kaçamaz ve kalır. Davut Sulari Beyanî'yle geyiğin ayağındaki yarasına bakıp, otlarla yarasını temizleyip sararlar. Sonra Davut Sularî sazını eline alıp çalmaya başlar. Sazın ve Sularî'nin içli deyişlerini dinleyen geyikler Davut Sularî'ye yaklaşır ve yaralı annelerinin başına toplaşırlar. Beyanî, ürküp kaçan geyikleri saz sesiyle toplayan ustası Sularî'ye biat edip elini öper. Bu olayı çeşitli yerlerde anlatır. Davut Sularî, Leyla adını verdiği atına binerek gurbetin yolunu tutar ve ölümüne dek ülke ülke, şehir şehir, köy köy dolaşır. Erzincan'ın ve Anadolu'nun çeşitli yerlerindeki Kureyşan ocağı taliplerinin yol hizmetini görür, dili iyice çözülür, âşıklık mesleğini de en üst düzeyde uygular. Atı ile Anadolu'nun üç ili hariç tüm illerinin yanı sıra Ortadoğu ülkelerini de gezmiştir. Atı ile Avrupa'yı da dolaşmak istediyse de buna izin alamayan Sularî daha sonraki yıllarda pek çok Avrupa ülkesinde konser vermiş, sevenleri ile buluşmuştur. Alevi-Bektaşî inancı ve kültürüne bağlı âşıkların deyim yerinde ise gezginci âşıklar kolunun son yıllardaki en önemli temsilcilerinden olan Davut Sularî yaşamının sonuna değin âşıklık geleneklerini ödünsüz sürdürmüştür. 17 Ocak 1985'te yine sanatını icra ederken Âşıklar kahvesinde bir atışma sırasında vefat etmiştir. Mezarı Çayırlı Köyündedir. Sanatı Sanatının ilk 25 yılı politikadan uzak duran, kimi zaman bir güzel peşinde koşan, kimi zaman tarikat ilkelerini yaymaya çalışan, Ehl-i Beyt aşkını dillendiren Davut Sularî, 1970'li yılların sosyal ve politik çalkantılarından etkilenerek o da kimi âşıklar gibi toplumsal sorunları dile getiren özgün şiirler söylemiştir. Âşıklık geleneklerinin tümünü yerine getirebilen atışmanın, leb değmezin, taşlamanın, güzellemenin en iyi örneklerini veren Sularî, Ankara ve İstanbul radyolarında mahalli sanatçı olarak görev alınca tanıştığı Muzaffer Sarısözen, Nida Tüfekçi, Halil Bedii Yönetken, Ulvi Cemal Erkin, Adnan Saygun gibi müzik otoriteleri ile yakın ilişki kurmuş, onlardan aldığı müzik görgü ve kültürü ile sanatını donatmış diğer âşıklardan daha farklı bir kimlik kazanmıştır. Çok küçük yaşlarda saz çalmayı öğrenen, sazla bir ömür tüketen Davut Sularî, güçlü bir söz ustası olmasının yanında usta bir müzisyen özelliğine sahiptir. Davut Sularî müziğinde, yetiştiği yörenin müzik unsurlarını çeşni olarak kullanışından, bazı Azeri unsurları müziğine katışından, Alevi müziğinin bazı öğelerini iyi kullanışından, dolaştığı yörelerden edindiği mahalli müzik unsurlarını sanatına ustaca katışından kaynaklanan Sularî adıyla bütünleşmiş kendine özgü bir kimlik ve tavır oluşturmuştur. O, sazının teline vurduğunda kendine özgü oluşturduğu edasını hemen hissettirir. Halk müziğinin âşık müziği denilen bölümü içinde diğer âşıklar arasındaki özgün yeri ve büyüklüğü de buradan kaynaklanmaktadır. Çok yönlü bir kişiliği olan Davut Sularî, bir taraftan kendine ait deyişleri özgün ezgi kalıplarıyla müziklendirip halk türküleri repertuarına "Siyah perçemlerin yar yar dökmüş yüzüne" gibi pek çok türkü kazandırmış, bir taraftan eski usta âşıkların deyişlerini okuyup hem onların unutulmasını önleyen geleneği sürdürmüş hem de müzik otoritelerine kaynak kişilik yaparak eski ustaların deyişlerinin repertuarlara girmesini sağlamıştır. Ayrıca, zengin repertuarında bulunan yöresel oyun havalarını, ağıtları, hikâyeli türküleri de eksiksiz okuyarak kalıcılığını sağlamış, bir taraftan da Konya Âşıklar Bayramı'na katılıp burada âşıklarla boy ölçüşüp ustalığını sergilemiştir. Konya'da Çerkezoğlu ile yaptığı atışmanın bir parçası: Çerkezoğlu: Bugün görünüşün güzel Meyve veren dal gibisin Bir tarafın dökmüş gazel Bir tarafın kal gibisin Sularî: Dinle beni Çerkezoğlu Bugün ehli hal gibisin Bazen zehir görünürsün Bazı zaman bal gibisin Çerkezoğlu: Çırpındın kuşa benzersin Sohbette boşa benzersin Yamaçta taşa benzersin Bostanda çuval gibisin Sularî: Yine nefsine aldandın Rakibin yaşlı mı sandın Nedendir fazla yıprandın Seksenbeşlik dul gibisin Çerkezoğlu Çerkezoğlu gönül yıkma Törede kenara çıkma Büyüksün kusura bakma Kokladığım gül gibisin Sularî Davut Sularî bir ozan Artık bizden geçti zaman Olmuşsun meydanda aslan Seherde bülbül gibisin biçimindedir. Doğaçlama olarak yüzlerce atışma örneği veren Davut Sularî'nin bu atışmalarından ilginç bir örneğini Doğan Kaya yayımlamıştır. Sularî'nin Kangal'da Emsalî ile atışmasının bazı bölümleri şöyledir: (Bu örneğin özelliği iki âşık karşılıklı birer dörtlük söyleyerek atışmayıp birer şiir bütünlüğünde dörtlük kümeleriyle atışmış olmalarıdır.) Emsalî: Merhaba ey âşıkan-ı dil rubalar merhaba Merhaba ey muhibba-yı mihribanlar merhaba Çoktan beri arzulardık biz sizi görmek için Can u dilden öz gönülden ehibbalar merhaba Bu diyara azm eyleyip gelmekte sebep nedir Bu güzel teşrifirize bais-i esbap nedir Herkes fark eylemez bunu dost nedir ahbap nedi Erbab-ı şi'r-i tabiat üdebalar merhaba Terk i vatan eylemekte var mıdır muradınız Ta kasib-i dünya için kâr mıdır muradınız Ya idare darlığından çar mıdır muradınız Şerh eyleyin bize bir bir şehribalar merhaba Ad u mahlasınız kimdir imzanız nedir sizin Eliniz vilayetiniz kazanız nedir sizin Emsalî'ye çektirecek cezanız nedir sizin Ta ata Adem Havva'dan akrabalar merhaba Sularî: Merhaban var olsun âşık-ı irfan Gönül hasbihallerinden geliriz Aslımız sorarsan hısm-ı vatandan Doğru Tercan ellerinden geliriz Canan ellerine bir canan açtık Nice dağlar nice okrana düştük Çardak dağınıda zorunan geçtik Erzincan'ın çöllerinden geliriz Âlem-i muhibbi yar muradımız Sohbet-i kibarda cer muradımız Dostlara kavuşmak ger muradımız Ehl-i aşkın hallerinden geliriz Emsalî: ……………………… Emsalî'm sualim sorarım toptan Cevaplar isterim külli hesaptan Hangi dinden olup hangi mezhepten Hangi tarik yollarından oursun Sularî ……………………… Ehl-i dil içinde açarız meydan Ömürde kimseye demedik aman Mahlasım Sularî ustazım umman Bahr-ı umman göllerinden oluruz biçiminde uzamaktadır. Genellikle Sünni kökenli âşıkların önemsediği, Alevi kökenli âşıklardan Semai, Selmanî gibi usta âşıkların yaptığı lebdeğmez türünün çok güzel örnekleri doğaçlama söyleyen Dadut Sulari'nin şiirleri arasında görülmektedir. Şiirlerinde koşma türünün yanı sıra tecnis, divan, müstezat gibi biçimlerde de ustaca söyleyişleri olan Sularî'nin divani biçiminde okuduğu: Şu hakikat göz önünde görenlere er dendi Kendi giden şu dünyada kalana eser dendi Acun içre görenler az hicrana keder dendi Ne kadar şehit şüheda yorganları yer dendi Kalan kendi, duran kendi, yerde gökte sinen o Yarattığı kulların da Sularî'yi yarattı Altı kere yeri yıktı yedinci de kurattı Dinin söylentisinde de geçilen yer sırat'tı Her lisanda inan kendi yerde gökte sinen o dediği lebdeğmez ilginç örneklerdendir. Bilindiği gibi usta çırak geleneği içinde yetişen âşıklar ustalarından öğrendikleri ezgi kalıplarının üzerine kendi sözlerini işleyerek eserlerini oluşturur ve okurlar. Âşık kolları da bu şekilde oluşur. Âşıklar için saz sözün durakladığı yerlerde boşlukları dolduran söyleyişe ahenk kazandıran bir araçtır. Sazla sözün kaynaşmasından oluşan biçim halk tarafından sevilip benimsenir. Sazı sadece doldurma aracı gibi kullanmayıp, gerçek anlamıyla bir müzik aleti gibi kullanıp zengin melodiler üreten âşıklar da bulunmaktadır. Bunlar yüzyıllardır adları ve eserleri yaşayan, tapu senedi gibi kendini tescil ettirmiş usta âşıklardır. İşte Davut Sularî de saz söz ikilisinin bütünlüğü içinde kalıcı eserler üreten âşıklardandır. Usta çırak geleneği içinde Erbabî'yi yetiştirmiş, uzun yıllar yanında gezdirmiştir. Bunun yanı sıra pek çok sanatçıyı etkilemiştir. Davut Sularî'den etkilenenler arasında Neşet Ertaş, Muhlis Akarsu, Âşık Daimî, Âşık Beyhanî, Âşık Serdarî ve Mahsunî Şerif önde gelenlerdendir. Davut Sularî'nin şiirlerini incelediğimizde: O siyah gözlerin bir kara elmas Yare gidem derim yar kadrim bilmez Sularî kalırsan kimseler bilmez Güzel seni gözler için severim deyişinde de görüldüğü gibi güzele olan düşkünlüğü ile kimi şiirlerinde: Yar sevmesi sevaptır Kaşları hem mihraptır Bir busecik ver dedim Dudakları şaraptır Davut Sularî sana Daha ne kadar yana Dön yüzünü bu yana Siyah zülfün nikaptır ve Tercan ellerinden gelen bir gelin Açmış ağ göğsünü sallanır bir hoş Kınalanmış parmakların ellerin Oturdu yanıma dilleri bir hoş Sordum gelin gelir Tercan elinden Köroğlu taşından Kötür belinden Yemlik toplar Sarıkaya yolundan Naz u eda ile sallanır bir hoş Davut Sularî der bağrıma akar Ateş-i hicranın çok canlar yakar Can alıcı gözler yüzüme bakar Naz u eda ile sallanır bir hoş ya da Cemalin bedirdir benziyor aya Gözlerin aklımı veriyor zaya Gece gündüz ibadetim Mevla'ya Aç kolun boynuma sar kara gözlüm Çıkmış gelir bir gözleri sürmeli Eli durmuş parmakları kınalı Böyle bir melek simayı netmeli Davut Sularî'yi sor kara gözlüm biçimindeki söyleyişler Karacaoğlan coşkunluğunu yansıtırken; Çek katarı ben gelirim peşine Ali meydanına varalım hele Merhametin yok mu gözüm yaşına Pire bağlı olup duralım hele Ey müminler gerçek erler merhaba Ey rehberler gerçek pirler merhaba Hazır dostlar hazır yerler merhaba Sakiler sazları kuralım hele Davut Sularî'yim gördüm didarı Muhabbeti baldır kendisi arı Hazreti Ali'nin sır Zülfikârı İnkârın boynuna vuralım hele gibi deyişleri de Pir Sultan öğretisini gözler önüne sermektedir. Davut Sularî'de Alevi-Bektaşi inancı öyle yüreğine işlemiştir ki telefon konuşmalarının uluslar arası başlangıç sözcüğü olan "Alo" sözcüğünde bile Hz. Ali'nin adının yakınlığını hissedip Hz. Ali sevgisiyle: Baktım şu cihanın temaşasına Cümle kullar alo alo Ali diyorlar Yedi derya doldu kalp şişesine Cümle kullar alo alo diyorlar Her hangi millet olsa da anda Telle telsiz telefonlar kuranda Haber alıp sual cevap verende Cümle diller alo alo Ali diyorlar biçiminde ilginç şiirler oluşturmuştur. Daha önceki şiirlerinde bir gönül adamı olduğu açıkça görülen Davut Sulari 55 yaşından sonra toplum konularına da yönelmiş, haksızlara baş kaldırmak, arsıza, soysuza, yalancıya karşı durmak onda sanki bir görev olmuştur. Dünya arsızındır fırsat pirsizin Rağbet yalancının da refah arsızın Azap yoksulundur göçük yersizin Sefil sergan olmak bu da mı hayat gibi şiirlerin yanı sıra: Vatandaştan oy almaya Gelecekmiş hilafetçi Bir erkeğe dört tan'avrat Verecekmiş hilafetçi biçiminde taşlama ağırlıklı söyleyişleri ön plana çıkarmıştır. Davut Sularî ile Son Sohbet En son Konya Âşıklar Bayramı'nda çağlayan gibi coşkun sesi ile usta sazını dinlediğimiz bir elin parmakları kadar az sayıdaki doğaçlama ustası, meydan âşığı Davut Sularî'yle 22 Kasım 1984'te Turhallı Âşık Kul Semaî'nin evinde birlikte olduk. Kırk yıldır sazına ses veren iki usta âşık, âşıklık geleneğince halleşip, ayak tutup, atışıp bizlere; âşığa, âşıklık geleneğine yaraşır bir gece geçirttiler. Derin bir halk bilimine sahip Sularî, Erzincan yöresinden bazı menkıbelerle Âşık Noksanî için sorduğum bir soru nedeniyle Noksanî'nin kerametlerini anlattı. Sohbetine doyum olmayan âşık sazını kucağına alıp Semaî'ye meydan açtı. Doğmaca şiir okudu, benden ayak isteyip verdiğim ayakla atışıp Semaî'yle ustalıklarının hünerlerini bir bir sergiledi. İki usta âşık Kul Semaî ve Davut Sularî'nin bu denli samimi bir ortamda içtenlikle çalıp söylemeleri her zaman yaratılabilecek bir olay değildi. Şiirler ayak verilip doğaçlama (irticalen) söylendiğinden teybe almayı uygun bulup kalıcı olmasını sağladık. |
|
|
| The Following 2 Users Say Thank You to Derman For This Useful Post: | Perçem (05-15-2009), sibelinsesi (05-15-2009) |
|
02-06-2009, 22:42
|
#2 |
|
Can Bizden Biri |
Ne bilirdik ki o geceki söyleyişlerinde:
Davut Sularî'yem mana okuram Hikmet culfasıyam metah dokuram Semaî'ynen sema raksın yapıram Muhabbetten kelam kılsa Yardımcı ve Gerçi Davut Sularî'yem aptal serseri biri İnsansın gezersin amma inan değilsin diri Hamdolsun ki yüzümde yok benim kıyamet kiri Sevgi sohbet şefkatinden bana karşı yaz görem diyen, sanki kendisiyle ilgili bir yazı yazmamı vasiyet eden, bu güzel geceden sonra memleketine giden Davut Sularî'nin kısa bir süre sonra acı haberi gelecekti… Son dönemin en usta âşıklarının başında gelen Davut Sularî'ye Tanrı'dan rahmet dilerken teybe kaydettiğimiz şiirlerini ve sorduğum sorulara verdiği yanıtları gün ışığına çıkarmayı hem bu usta âşığa vefa borcu, hem de halk kültürü adına kendime bir görev saymaktayım. Söze, Davut Sularî Turhal'a gelince Kul Semaî'yi yerinde bulamayışına söylediği şiir ve Sema'i'nin söyledikleri ile başlayalım: Sularî: Keçeli Rıza'ynan yollardan geldim Seni bulamadım söyle nerdeydin Gece sabaha dek kahve bekledim Bir habercik veremedim nerdeydin Semaî: Dün bir aşk atıyla seyyaha çıktım Sen gelince olamadım ne dayim Nice sözle gönül kalesin yaptım Sen gelince olamadım ne deyim Sularî: Rıza gider gelir kitlidir dükkân Bilmem ki ne yerde pürhanda yaran Yoldan gelmiş gayet yorgun bir kervan Sohbetine eremedim ne deyim Semaî Sana derim ben bu candan geçmiştim Yine gönüllere dükkân açmıştım Zannetme ki kardeş senden kaçmıştım Sen gelince olamadım ne deyim Sularî: Hanedan kişiler bilirim kaçmaz Dost sırrı baş gitse aduya açmaz Senden başka kimse değerim biçmez Meydanına varamadım nerdeydin Semaî: Eşim ile davet üzere gittim Aldım muhabbet bal okşayıp içtim Söyle yoksa gardaş hata mı ettim Sen gelince bulunmadım ne deyim Sularî: Davut Sularî der ey canı canan Bilirim haneden istermiş mihman Sen benim derdime merhemler olsan Elin ile saramadın nerdeydin Semaî: Kul Semaî'm dostum dostu arardım Geldiğine bilsen nasıl sevindim İstersen emanet canım verdim Hizmetine eremedim ne deyim Âşık Davut Sularî, bildiğimiz gibi sazını hemen her konuda konuşturan doğaçlaması çok güçlü usta bir âşıktır. İşte Semaî'nin eşi Âşık Nevruz Bacı'nın çay getirmeyişini hemen sazı ile dillendirişi şöyle olmuştur: Beyler size benim dileğim vardır Niçin halim sormaz bu Nevruz sultan Uzak yoldan geldim gayet yorgunum Neden bir çay vermez bu Nevruz Sultan Almış yarin gelinleri konuşur Sevdiği Semaî ile yarışır Kelam derim dudaklarım buruşur Noksan halim görmez bu Nevruz Sultan Davut Sularî'yem etse de ne hal Muhabbet elinden olur şeker bal Meclis ahbabıynan olan hasbihal Herhal bizi kırmaz bu Nevruz Sultan Âşık Nevruz Bacı'ya bu söyleyişten sonra Semaî, tezeneyi sazının teline vurup meydan açtı ustaca söyleştiler: Semaî: Nevruz halim sormaz diye gücenme Sormaktadır canım sorduğundandır Gizli yaralarım sarmaz zannetme Sarmaz zannettiğin sardığındandır Sularî: Yarine bir hizmet dedim de kalktı Yerine cevaplar verdiğindendir Evet can ortağın hem can yoldaşın Onun ile yola girdiğindendir Semaî: Gelip şu dünyaya başını vurdun Mevsim kış geliyor her hal üşüdün Senin şu halini bilir umudun Bilmez zannettiğin bildiğindendir Sularî: Nevruz Sultan sana bir fener idi Divan oğlu kızı torunlar verdi Sana arka verip haneni kurdu El bağlı huzurunda durduğundandır Semaî: Tenkit etme dostum haller sorulur Sel kesilir yine çaylar durulur Sana da bir canlı bina bulunur Bulmaz zannettiğin bulduğundandır Sularî: Derler ki bir ağaç dalıyla gürler Kepenek altındra yatarmış erler Keçeci gibi gerçekler pirler Kudret kanadını gerdiğindendir Semaî: Semaî der Davut Sularî Baba Bende bir can bir saz bir hırka aba Neler neler yaratıcıdır Hüda Bin saati bile sürdüğündendir Âşık Davut Sularî bu söyleyişten sonra sazına eğilip doğaçlama bir türkü okudu: Ulu dağlar gibi kar olan başın Gözlerimin yaşı sel değil ya ne Hep kalkıp gidiyor bu zayıf döşüm Beni taşa tutan el değil ya ne Acaba var mıdır toprağın feri Yağmurun yağışı çamurun dili O nedir ağlatır şeyda bülbülü Baharda açılan gül değil ya ne Davut Sularî'yem mana yetirem Misafir olup da gaybe oturam Her düşünce müşkilini bitirem Adap erkân ile yol değil ya ne İçten ve duyarak okuduğu bu türküden sonra, bana yönelip çevredeki halkbilim alanındaki çalışmalarımı bildiğinden sazına benim için ses verdi: Biraz evvel dedik senin için heyhat Muhabbet bezmini kursa Yardımcı buradaki âşıklar cem-i mevcudat Künye defterine alsa Yardımcı Her sözüm terazi sazı bende tart Çerik çürük varsa kaldırıp da at İnsan bir değildir değişik sıfat Fevzi kuvvetini bulsa Yardımcı Ben âşığım diyen vatanda çoktur Yokla ki hurcunu bak gevher yoktur Evet âdem Hak'tır kâinat Hak'tır Bizi de gönlünde tutsa Yardımcı Bir elinden alıp içmişem ahım İnsiyatin dedi hikmet kitabım Bezm-i elest etmiş hikmet şarabım Can şikest olmadan verse Yardımcı Doğumum Erzincan Çayırlı yerim Böyle maadadır ol nazlı pirim Ben bir mazlum canan demirem şirin Fazilet künyesin bulsa Yardımcı Davut Sularî'yem mana okuram Hikmet culfasıyam metah dokuram Semaî'ynen sema raksın yapıram Muhabbetten kelam kılsa Yardımcı Âşığın coşması selin çağlaması gibidir. Sel akar gider, önünde durulmaz daha. Davut Sularî de öyle coştu, söyledi, söyletti peş peşe… Divanî ayağından okuduğu: Ben derdi giriftarem ki deme hitabım yoktur Cemali canandır gönlüm nikabım yoktur Derdi giriftarem kırk altı yıldır derbederem Ayaksız kütüphaneyem elimde kitabım yoktur Gerçi mest-i elestiysem kendi ağamdan çoktur İçmişem bir meyhaneyem elde şarabım yoktur Daim sökülürem dağlardan gelen sesim toktur Kuru taşa dönmüşem ki inan toprağım yoktur Daha taze bir dal idim tendi bağımda bittim Bir kasırga geldi aldı götürdü kökten yittim Bilmezem ki bülbülü nalanı ol demden ettim Kurumuş bir dal gibiyim inan yaprağım yoktur Aşk ile dünya dolmuştur Davut Sularî inan Bir zaman memurdun amma küllüden oldum bir an Hepsi kaçtı gitti kalmadı yanımda bir yaran Evim barkım harap olmuş inan otağım yoktur Yaşam öyküsünden bazı kesitler sergilediği bu duygulu ve çok güçlü söyleyişten sonra durmadı. Yine kendine özgü üslubuyla divani okumaya devam etti: Fuzulî der âşık benem Mecnun'un adı vardır Hele ne çeşit insanım kaleminle yaz görem Bir bahar eyyamıyam ki sen bir kasırga gibi Muhabbet yeli olup da bana karşı yağ görem Hicran elemi değmiştir hicran ile dağlandım Sanmayın ki ben dertliyim amma ta ki zağlandım Zincir-i aşk ile de girizgar olup bağlandım Eğer zağrı velayetsen ben kendimi çiz görem Amma dostum el uzattın tepmem elin kenara Zerre kadar söz gelince olmam nutku mubara Gerçi âşık-ı sadıksan inan vechi didara İsterim ki daim dostta ak olacak yüz görem Nice alem nice meclis nice zindanlar gördüm Nice tabiplere gittim derdim devasın sordum Sokrat Eflatun'lar kaçtı orta yerlerde durdum Ne olur yarama merhem varsa getir sür de görem Gerçi Davut Sularî'yem aptal serseri biri İnsansın gezersin amma inan değilsin diri Hamdolsun ki yüzümde yok benim kıyamet kiri Sevgi sohbet şefkaıtinden bana karşı yaz görem deyip son dizelerinden benim için söylediği belli olan bu deyişten sonra yine bana yönelip "hocam" ayaklı bir söyleyişti bulundu. Cemaat içinde kelam Verdiğim yeter mi hocam Gözlerinle mucizeler Gördüğün yeter mi hocam Muhabbet dediğin baldır Erkân dediğinse yoldur Yazdım kalem biten doldur Serdiğim yeter mi hocam Dönmem ben Hakk'ın yolundan Çekmişim elin dilinden Bunca muhabbet gülünden Verdiğim yeter mi hocam Mümin evler Hakk'a gayret Etmeyin nutkuma hayret Şimdi demde bir muhabbet Kurduğum yeter mi hocam Hey Davut Sularî'm heye El sundunuz candan meye İkrarımız elif beye Erdiğim yeter mi hocam Davut Sularî'nin peşpeşe söyleyişlerinden sonra Kul Semaî sazını kucağına alıp tezeneyi teller üzerinde gezdirmeye başladı. İki âşığın da sazları kucaklarında idi. Ayak istediler benden. Gördüm ayağını verdim usta âşıklara. Ustaca işlediler ayağı: Semaî: Çok şükür yaratan yüce Mevla'ya Hakikatten haber verenler gördüm Güneşsiz ahmaklar dünya bom boştur Dağların arkasın görenler gördüm Sularî: Hikmet pazarında Fevzi kudretin Susuz değirmenler kuranlar gördüm Hikmet göçündeyken kuru taş içre Kurdun da rızkını verenler gördüm Semaî: Halden bilmeyenler hala hoş değil Kurumuş meyvede lezzet hoş değil Yirminci asırda ilim boş değil Gerçek bohçasını serenler gördüm Sularî: Ariflerin bohçasını açınca Orta yere gevherini saçınca Değerin keşfedip baha biçince Nice defterleri dürenler gördüm Semaî: Hakikat yolunda gerçek yol diye Arının yaptığı tatlı bal diye Şu bizim Turhal'da can kurban diye Muhabbet çiçeği verenler gördüm Sularî: Sensin be insafsız sormazsın beni Sevgili uğruna koydum bu canı Yalnız başıma ben kestirdim seri Yar ile dert devran sürenler gördüm Semaî: Çile çekmeyenler gülmez dediler Eldeki boş kabı dolmaz dediler Çağıranlar mahrum olmaz dediler Sabredene murat verenler gördüm Sularî: Sabır taşı olsa bile de çatlar Elbet menzilini alır insanlar Ben ademe bende yoktur kanatlar Hakkın rızasına erenler gördüm Semaî: Nice âşık sadık yollarda gezmiş Kul Semaî türlü dallarda gezmiş Mecnun Leyla için çöllerde gezmiş Leyla diye Mevla görenler gördüm Sularî: Herkes bulamazmış gani Mevla'yı Her kul keşfedemez Davut Sularî Defteri kudrette gerçek dünyayı Ama çoğu yolda kalanlar gerdüm deyip söyleyişi bağladıktan sonra Âşık Davut Sularî'ye bazı sorular yönelttim. Bunlardan biri her ne kadar çeşitli kaynaklarda bulunsa da yaşamı üzerine kendi ağzından gerçek bilgileri alabilmekti. Sorduğum soruya verdiği yanıt: Babam Veli Ağbaba ile annem Rindi'den 1926 yılında Erzincan Çayır ilçesinde doğmuşum. Soyum Haşimi kabilesinden İmam Musa-i Kâzım'ın torunu İbrahim'i Mükerremin oğlu Seyit Muhammet Hayranî Veli'nin neslindenim. 17 yaşında manâ aleminde aşk meyi içmişimdir.biçiminde olmuştur. Biraz da türkü dinlesek dediğimde de şu türküleri seslendirdi: Siyah perçemini dökmüş yüzüne Salınarak gelen hümaya bakın Kimden söz işitmiş düşmüş hüzüne Keder yakışmayan simaya bakın Yaktın yandırdın beni Zalim aldattın beni Ne dedim de darıldın Bir pula sattın beni Ağ göğsün üstüne bir bağ biçilmiş Binbir çeşit çiçeklerden dikilmiş Dün uğradım bir ücraya çekilmiş Bulut mu kaplamış şu aya bakın Elin sitemini yar yar ağlarken gördüm Gül dibinde kâhgül sararken gördüm Bir seher akşamı çağlarken gördüm Davut Sularî deki sevdaya bakın Kirpiğin kaşına değdiği zaman Bekletme sevdiğim vur beni beni Sevdanın şafağı söktüğü zaman Diyardan diyara sür beni beni Saçların rüzgârı tel tel biçende Dudağın dilinden şerbet içende Gönlümde duygular ateş saçanda Alevden gömleğe sar beni beni Hasretin bırakıp özlem getiren Güllerin yerine diken bitiren Gönlümde yarayı açan o tren Ötünce hatırla yar beni beni Tercan illirinden gelen bir güzel Açmış ağ göğsünü sallanır bir hoş Kınalanmış parmakları elleri Oturdu yanıma dilleri bir hoş Davut Sularî der bağrıma akar Hicranın ateşi canımı yakar Can alıcı gözle yüzüme bakar Naz u işve ile sallanır bir hoş biçiminde çaldı söyledi coşku ile. * Yrd. Doç. Dr.,Mehmet Yardımcı: Dokuz Eylül Üniversitesi Buca Eğitim Fakültesi Türkçe Eğitimi Bölüm Başkanı |
|
|
|
| The Following User Says Thank You to Derman For This Useful Post: | Perçem (05-15-2009) |
|
05-15-2009, 13:02
|
#3 |
|
|
Başın İçin
Bugün bayram günü alem eğlenir Sen bizim yaylaya gel başın için Dertliler oturmuş derdin söyleşir Etme intizarın gül başın için Hayran oldum bakakaldım yüzüne Sürme değil rastık çekmiş gözüne Hıçkırarak başım koysam dizine Saçım okşa gönlüm al başın için Davut Sulari’yim ahd u amanda Bir yıldız doğmuştur vakt-ı zamanda Seher bülbülüyüm ulu divanda Sen benim vekilim ol başın için
Hakk'ı görmek diler isen
Suret-i insana bak Arayıp gezme bu halkı Cismin içre câna bak. Noksani Baba |
|
|
|
| The Following User Says Thank You to Devrim06 For This Useful Post: | Perçem (05-15-2009) |
|
05-15-2009, 13:02
|
#4 |
|
|
Aşıktır
Benden sorulursa aşık olanlar Manen pir elinden dolan aşıktır Meclis olup değerini bulanlar Kendi cenazesin’ kılan aşıktır Kişisel olanı kainat tanır Darb-i aşk olanlar cihan dolanır Gahi berrak akar gahi bulanır Olgun mertebede kalan aşıktır Ben aşık değilim yoksul ozanım İçimde dert kaynar bünyem kazanım Bazı yalçın dağım bazı sazanım Davut Sulari’den kalan aşıktır |
|
|
|
| The Following 3 Users Say Thank You to Devrim06 For This Useful Post: |
|
08-06-2009, 05:14
|
#5 |
|
Kontrollü Üye |
Yönetim Tarafından Silinmiştir...
|
|
|
|
|
| Bookmarks |
| Etiketler |
| aşık, davut, hayatı, ile, sanatı, sohbe, son, sulari, şiirleri |
| Konuyu Toplam 1 Üye okuyor. (0 Kayıtli üye ve 1 Misafir) | |
| Seçenekler | |
| Stil | |
|
|
Sponsored links
|
|||||||||
 |
|||||||||
Normal
